ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.181

કદ્ ઉ પ્રેષ્ટાવ્ ઇષાં રયીણામ્ અધ્વર્યન્તા યદ્ ઉન્નિનીથો અપામ્ ।
અયં વાં યજ્ઞો અકૃત પ્રશસ્તિં વસુધિતી અવિતારા જનાનામ્ ॥

આ વામ્ અશ્વાસઃ શુચયઃ પયસ્પા વાતરંહસો દિવ્યાસો અત્યાઃ ।
મનોજુવો વૃષણો વીતપૃષ્ઠા એહ સ્વરાજો અશ્વિના વહન્તુ ॥

આ વાં રથો ઽવનિર્ ન પ્રવત્વાન્ સૃપ્રવન્ધુરઃ સુવિતાય ગમ્યાઃ ।
વૃષ્ણઃ સ્થાતારા મનસો જવીયાન્ અહમ્પૂર્વો યજતો ધિષ્ણ્યા યઃ ॥

ઇહેહ જાતા સમ્ અવાવશીતામ્ અરેપસા તન્વા3 નામભિઃ સ્વૈઃ ।
જિષ્ણુર્ વામ્ અન્યઃ સુમખસ્ય સૂરિર્ દિવો અન્યઃ સુભગઃ પુત્ર ઊહે ॥

પ્ર વાં નિચેરુઃ કકુહો વશાઁ અનુ પિશઙ્ગરૂપઃ સદનાનિ ગમ્યાઃ ।
હરી અન્યસ્ય પીપયન્ત વાજૈર્ મથ્રા રજાંસ્ય્ અશ્વિના વિ ઘોષૈઃ ॥

પ્ર વાં શરદ્વાન્ વૃષભો ન નિષ્ષાટ્ પૂર્વીર્ ઇષશ્ ચરતિ મધ્વ ઇષ્ણન્ ।
એવૈર્ અન્યસ્ય પીપયન્ત વાજૈર્ વેષન્તીર્ ઊર્ધ્વા નદ્યો ન આગુઃ ॥

અસર્જિ વાં સ્થવિરા વેધસા ગીર્ બાળ્હે અશ્વિના ત્રેધા ક્ષરન્તી ।
ઉપસ્તુતાવ્ અવતં નાધમાનં યામન્ન્ અયામઞ્ છૃણુતં હવમ્ મે ॥

ઉત સ્યા વાં રુશતો વપ્સસો ગીસ્ ત્રિબર્હિષિ સદસિ પિન્વતે નૄન્ ।
વૃષા વામ્ મેઘો વૃષણા પીપાય ગોર્ ન સેકે મનુષો દશસ્યન્ ॥

યુવામ્ પૂષેવાશ્વિના પુરંધિર્ અગ્નિમ્ ઉષાં ન જરતે હવિષ્માન્ ।
હુવે યદ્ વાં વરિવસ્યા ગૃણાનો વિદ્યામેષં વૃજનં જીરદાનુમ્ ॥