ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.176

મત્સિ નો વસ્યïષ્ટય ઇન્દ્રમ્ ઇન્દો વૃષા વિશ ।
ઋઘાયમાણ ઇન્વસિ શત્રુમ્ અન્તિ ન વિન્દસિ ॥

તસ્મિન્ન્ આ વેશયા ગિરો ય એકશ્ ચર્ષણીનામ્ ।
અનુ સ્વધા યમ્ ઉપ્યતે યવં ન ચર્કૃષદ્ વૃષા ॥

યસ્ય વિશ્વાનિ હસ્તયોઃ પઞ્ચ ક્ષિતીનાં વસુ ।
સ્પાશયસ્વ યો અસ્મધ્રુગ્ દિવ્યેવાશનિર્ જહિ ॥

અસુન્વન્તં સમં જહિ દૂણાશં યો ન તે મયઃ ।
અસ્મભ્યમ્ અસ્ય વેદનં દદ્ધિ સૂરિશ્ ચિદ્ ઓહતે ॥

આવો યસ્ય દ્વિબર્હસો ઽર્કેષુ સાનુષગ્ અસત્ ।
આજાવ્ ઇન્દ્રસ્યેન્દો પ્રાવો વાજેષુ વાજિનમ્ ॥

યથા પૂર્વેભ્યો જરિતૃભ્ય ઇન્દ્ર મય ઇવાપો ન તૃષ્યતે બભૂથ ।
તામ્ અનુ ત્વા નિવિદં જોહવીમિ વિદ્યામેષં વૃજનં જીરદાનુમ્ ॥