ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.177

આ ચર્ષણિપ્રા વૃષભો જનાનાં રાજા કૃષ્ટીનામ્ પુરુહૂત ઇન્દ્રઃ ।
સ્તુતઃ શ્રવસ્યન્ન્ અવસોપ મદ્રિગ્ યુક્ત્વા હરી વૃષણા યાહ્ય્ અર્વાઙ્ ॥

યે તે વૃષણો વૃષભાસ ઇન્દ્ર બ્રહ્મયુજો વૃષરથાસો અત્યાઃ ।
તાઁ આ તિષ્ઠ તેભિર્ આ યાહ્ય્ અર્વાઙ્ હવામહે ત્વા સુત ઇન્દ્ર સોમે ॥

આ તિષ્ઠ રથં વૃષણં વૃષા તે સુતઃ સોમઃ પરિષિક્તા મધૂનિ ।
યુક્ત્વા વૃષભ્યાં વૃષભ ક્ષિતીનાં હરિભ્યાં યાહિ પ્રવતોપ મદ્રિક્ ॥

અયં યજ્ઞો દેવયા અયમ્ મિયેધ ઇમા બ્રહ્માણ્ય્ અયમ્ ઇન્દ્ર સોમઃ ।
સ્તીર્ણમ્ બર્હિર્ આ તુ શક્ર પ્ર યાહિ પિબા નિષદ્ય વિ મુચા હરી ઇહ ॥

ઓ સુષ્ટુત ઇન્દ્ર યાહ્ય્ અર્વાઙ્ ઉપ બ્રહ્માણિ માન્યસ્ય કારોઃ ।
વિદ્યામ વસ્તોર્ અવસા ગૃણન્તો વિદ્યામેષં વૃજનં જીરદાનુમ્ ॥