ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.174

ત્વં રાજેન્દ્ર યે ચ દેવા રક્ષા નૄન્ પાહ્ય્ અસુર ત્વમ્ અસ્માન્ ।
ત્વં સત્પતિર્ મઘવા નસ્ તરુત્રસ્ ત્વં સત્યો વસવાનઃ સહોદાઃ ॥

દનો વિશ ઇન્દ્ર મૃધ્રવાચઃ સપ્ત યત્ પુરઃ શર્મ શારદીર્ દર્ત્ ।
ઋણોર્ અપો અનવદ્યાર્ણા યૂને વૃત્રમ્ પુરુકુત્સાય રન્ધીઃ ॥

અજા વૃત ઇન્દ્ર શૂરપત્નીર્ દ્યાં ચ યેભિઃ પુરુહૂત નૂનમ્ ।
રક્ષો અગ્નિમ્ અશુષં તૂર્વયાણં સિંહો ન દમે અપાંસિ વસ્તોઃ ॥

શેષન્ નુ ત ઇન્દ્ર સસ્મિન્ યોનૌ પ્રશસ્તયે પવીરવસ્ય મહ્ના ।
સૃજદ્ અર્ણાંસ્ય્ અવ યદ્ યુધા ગાસ્ તિષ્ઠદ્ ધરી ધૃષતા મૃષ્ટ વાજાન્ ॥

વહ કુત્સમ્ ઇન્દ્ર યસ્મિઞ્ ચાકન્ સ્યૂમન્યૂ ઋજ્રા વાતસ્યાશ્વા ।
પ્ર સૂરશ્ ચક્રં વૃહતાદ્ અભીકે ઽભિ સ્પૃધો યાસિષદ્ વજ્રબાહુઃ ॥

જઘન્વાઁ ઇન્દ્ર મિત્રેરૂઞ્ ચોદપ્રવૃદ્ધો હરિવો અદાશૂન્ ।
પ્ર યે પશ્યન્ન્ અર્યમણં સચાયોસ્ ત્વયા શૂર્તા વહમાના અપત્યમ્ ॥

રપત્ કવિર્ ઇન્દ્રાર્કસાતૌ ક્ષાં દાસાયોપબર્હણીં કઃ ।
કરત્ તિસ્રો મઘવા દાનુચિત્રા નિ દુર્યોણે કુયવાચમ્ મૃધિ શ્રેત્ ॥

સના તા ત ઇન્દ્ર નવ્યા આગુઃ સહો નભો ઽવિરણાય પૂર્વીઃ ।
ભિનત્ પુરો ન ભિદો અદેવીર્ નનમો વધર્ અદેવસ્ય પીયોઃ ॥

ત્વં ધુનિર્ ઇન્દ્ર ધુનિમતીર્ ઋણોર્ અપઃ સીરા ન સ્રવન્તીઃ ।
પ્ર યત્ સમુદ્રમ્ અતિ શૂર પર્ષિ પારયા તુર્વશં યદું સ્વસ્તિ ॥

ત્વમ્ અસ્માકમ્ ઇન્દ્ર વિશ્વધ સ્યા અવૃકતમો નરાં નૃપાતા ।
સ નો વિશ્વાસાં સ્પૃધાં સહોદા વિદ્યામેષં વૃજનં જીરદાનુમ્ ॥