ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.168

યજ્ઞા-યજ્ઞા વઃ સમના તુતુર્વણિર્ ધિયં-ધિયં વો દેવયા ઉ દધિધ્વે ।
આ વો ઽર્વાચઃ સુવિતાય રોદસ્યોર્ મહે વવૃત્યામ્ અવસે સુવૃક્તિભિઃ ॥

વવ્રાસો ન યે સ્વજાઃ સ્વતવસ ઇષં સ્વર્ અભિજાયન્ત ધૂતયઃ ।
સહસ્રિયાસો અપાં નોર્મય આસા ગાવો વન્દ્યાસો નોક્ષણઃ ॥

સોમાસો ન યે સુતાસ્ તૃપ્તાંશવો હૃત્સુ પીતાસો દુવસો નાસતે ।
ઐષામ્ અંસેષુ રમ્ભિણીવ રારભે હસ્તેષુ ખાદિશ્ ચ કૃતિશ્ ચ સં દધે ॥

અવ સ્વયુક્તા દિવ આ વૃથા યયુર્ અમર્ત્યાઃ કશયા ચોદત ત્મના ।
અરેણવસ્ તુવિજાતા અચુચ્યવુર્ દૃળ્હાનિ ચિન્ મરુતો ભ્રાજદૃષ્ટયઃ ॥

કો વો ઽન્તર્ મરુત ઋષ્ટિવિદ્યુતો રેજતિ ત્મના હન્વેવ જિહ્વયા ।
ધન્વચ્યુત ઇષાં ન યામનિ પુરુપ્રૈષા અહન્યો3 નૈતશઃ ॥

ક્વ સ્વિદ્ અસ્ય રજસો મહસ્ પરં ક્વાવરમ્ મરુતો યસ્મિન્ન્ આયય ।
યચ્ ચ્યાવયથ વિથુરેવ સંહિતં વ્ય્ અદ્રિણા પતથ ત્વેષમ્ અર્ણવમ્ ॥

સાતિર્ ન વો ઽમવતી સ્વર્વતી ત્વેષા વિપાકા મરુતઃ પિપિષ્વતી ।
ભદ્રા વો રાતિઃ પૃણતો ન દક્ષિણા પૃથુજ્રયી અસુર્યેવ જઞ્જતી ॥

પ્રતિ ષ્ટોભન્તિ સિન્ધવઃ પવિભ્યો યદ્ અભ્રિયાં વાચમ્ ઉદીરયન્તિ ।
અવ સ્મયન્ત વિદ્યુતઃ પૃથિવ્યાં યદી ઘૃતમ્ મરુતઃ પ્રુષ્ણુવન્તિ ॥

અસૂત પૃશ્નિર્ મહતે રણાય ત્વેષમ્ અયાસામ્ મરુતામ્ અનીકમ્ ।
તે સપ્સરાસો ઽજનયન્તાભ્વમ્ આદ્ ઇત્ સ્વધામ્ ઇષિરામ્ પર્ય્ અપશ્યન્ ॥

એષ વઃ સ્તોમો મરુત ઇયં ગીર્ માન્દાર્યસ્ય માન્યસ્ય કારોઃ ।
એષા યાસીષ્ટ તન્વે વયાં વિદ્યામેષં વૃજનં જીરદાનુમ્ ॥