ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.161

કિમ્ ઉ શ્રેષ્ઠઃ કિં યવિષ્ઠો ન આજગન્ કિમ્ ઈયતે દૂત્ય1ં કદ્ યદ્ ઊચિમ ।
ન નિન્દિમ ચમસં યો મહાકુલો ઽગ્ને ભ્રાતર્ દ્રુણ ઇદ્ ભૂતિમ્ ઊદિમ ॥

એકં ચમસં ચતુરઃ કૃણોતન તદ્ વો દેવા અબ્રુવન્ તદ્ વ આગમમ્ ।
સૌધન્વના યદ્ય્ એવા કરિષ્યથ સાકં દેવૈર્ યજ્ઞિયાસો ભવિષ્યથ ॥

અગ્નિં દૂતમ્ પ્રતિ યદ્ અબ્રવીતનાશ્વઃ કર્ત્વો રથ ઉતેહ કર્ત્વઃ ।
ધેનુઃ કર્ત્વા યુવશા કર્ત્વા દ્વા તાનિ ભ્રાતર્ અનુ વઃ કૃત્વ્ય્ એમસિ ॥

ચકૃવાંસ ઋભવસ્ તદ્ અપૃચ્છત ક્વેદ્ અભૂદ્ યઃ સ્ય દૂતો ન આજગન્ ।
યદાવાખ્યચ્ ચમસાઞ્ ચતુરઃ કૃતાન્ આદ્ ઇત્ ત્વષ્ટા ગ્નાસ્વ્ અન્તર્ ન્ય્ આનજે ॥

હનામૈનાઁ ઇતિ ત્વષ્ટા યદ્ અબ્રવીચ્ ચમસં યે દેવપાનમ્ અનિન્દિષુઃ ।
અન્યા નામાનિ કૃણ્વતે સુતે સચાઁ અન્યૈર્ એનાન્ કન્યા3 નામભિઃ સ્પરત્ ॥

ઇન્દ્રો હરી યુયુજે અશ્વિના રથમ્ બૃહસ્પતિર્ વિશ્વરૂપામ્ ઉપાજત ।
ઋભુર્ વિભ્વા વાજો દેવાઁ અગચ્છત સ્વપસો યજ્ઞિયમ્ ભાગમ્ ઐતન ॥

નિશ્ ચર્મણો ગામ્ અરિણીત ધીતિભિર્ યા જરન્તા યુવશા તાકૃણોતન ।
સૌધન્વના અશ્વાદ્ અશ્વમ્ અતક્ષત યુક્ત્વા રથમ્ ઉપ દેવાઁ અયાતન ॥

ઇદમ્ ઉદકમ્ પિબતેત્ય્ અબ્રવીતનેદં વા ઘા પિબતા મુઞ્જનેજનમ્ ।
સૌધન્વના યદિ તન્ નેવ હર્યથ તૃતીયે ઘા સવને માદયાધ્વૈ ॥

આપો ભૂયિષ્ઠા ઇત્ય્ એકો અબ્રવીદ્ અગ્નિર્ ભૂયિષ્ઠ ઇત્ય્ અન્યો અબ્રવીત્ ।
વધર્યન્તીમ્ બહુભ્યઃ પ્રૈકો અબ્રવીદ્ ઋતા વદન્તશ્ ચમસાઁ અપિંશત ॥

શ્રોણામ્ એક ઉદકં ગામ્ અવાજતિ માંસમ્ એકઃ પિંશતિ સૂનયાભૃતમ્ ।
આ નિમ્રુચઃ શકૃદ્ એકો અપાભરત્ કિં સ્વિત્ પુત્રેભ્યઃ પિતરા ઉપાવતુઃ ॥

ઉદ્વત્સ્વ્ અસ્મા અકૃણોતના તૃણં નિવત્સ્વ્ અપઃ સ્વપસ્યયા નરઃ ।
અગોહ્યસ્ય યદ્ અસસ્તના ગૃહે તદ્ અદ્યેદમ્ ઋભવો નાનુ ગચ્છથ ॥

સમ્મીલ્ય યદ્ ભુવના પર્યસર્પત ક્વ સ્વિત્ તાત્યા પિતરા વ આસતુઃ ।
અશપત યઃ કરસ્નં વ આદદે યઃ પ્રાબ્રવીત્ પ્રો તસ્મા અબ્રવીતન ॥

સુષુપ્વાંસ ઋભવસ્ તદ્ અપૃચ્છતાગોહ્ય ક ઇદં નો અબૂબુધત્ ।
શ્વાનમ્ બસ્તો બોધયિતારમ્ અબ્રવીત્ સંવત્સર ઇદમ્ અદ્યા વ્ય્ અખ્યત ॥

દિવા યાન્તિ મરુતો ભૂમ્યાગ્નિર્ અયં વાતો અન્તરિક્ષેણ યાતિ ।
અદ્ભિર્ યાતિ વરુણઃ સમુદ્રૈર્ યુષ્માઁ ઇચ્છન્તઃ શવસો નપાતઃ ॥