ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.139

અસ્તુ શ્રૌષટ્ પુરો અગ્નિં ધિયા દધ આ નુ તચ્ છર્ધો દિવ્યં વૃણીમહ ઇન્દ્રવાયૂ વૃણીમહે ।
યદ્ ધ ક્રાણા વિવસ્વતિ નાભા સંદાયિ નવ્યસી ।
અધ પ્ર સૂ ન ઉપ યન્તુ ધીતયો દેવાઁ અચ્છા ન ધીતયઃ ॥

યદ્ ધ ત્યન્ મિત્રાવરુણાવ્ ઋતાદ્ અધ્ય્ આદદાથે અનૃતં સ્વેન મન્યુના દક્ષસ્ય સ્વેન મન્યુના ।
યુવોર્ ઇત્થાધિ સદ્મસ્વ્ અપશ્યામ હિરણ્યયમ્ ।
ધીભિશ્ ચન મનસા સ્વેભિર્ અક્ષભિઃ સોમસ્ય સ્વેભિર્ અક્ષભિઃ ॥

યુવાં સ્તોમેભિર્ દેવયન્તો અશ્વિનાશ્રાવયન્ત ઇવ શ્લોકમ્ આયવો યુવાં હવ્યાભ્ય્ આ3યવઃ ।
યુવોર્ વિશ્વા અધિ શ્રિયઃ પૃક્ષશ્ ચ વિશ્વવેદસા ।
પ્રુષાયન્તે વામ્ પવયો હિરણ્યયે રથે દસ્રા હિરણ્યયે ॥

અચેતિ દસ્રા વ્ય્ ઉ1 નાકમ્ ઋણ્વથો યુઞ્જતે વાં રથયુજો દિવિષ્ટિષ્વ્ અધ્વસ્માનો દિવિષ્ટિષુ ।
અધિ વાં સ્થામ વન્ધુરે રથે દસ્રા હિરણ્યયે ।
પથેવ યન્તાવ્ અનુશાસતા રજો ઽઞ્જસા શાસતા રજઃ ॥

શચીભિર્ નઃ શચીવસૂ દિવા નક્તં દશસ્યતમ્ ।
મા વાં રાતિર્ ઉપ દસત્ કદા ચનાસ્મદ્ રાતિઃ કદા ચન ॥

વૃષન્ન્ ઇન્દ્ર વૃષપાણાસ ઇન્દવ ઇમે સુતા અદ્રિષુતાસ ઉદ્ભિદસ્ તુભ્યં સુતાસ ઉદ્ભિદઃ ।
તે ત્વા મન્દન્તુ દાવને મહે ચિત્રાય રાધસે ।
ગીર્ભિર્ ગિર્વાહઃ સ્તવમાન આ ગહિ સુમૃળીકો ન આ ગહિ ॥

ઓ ષૂ ણો અગ્ને શૃણુહિ ત્વમ્ ઈળિતો દેવેભ્યો બ્રવસિ યજ્ઞિયેભ્યો રાજભ્યો યજ્ઞિયેભ્યઃ ।
યદ્ ધ ત્યામ્ અઙ્ગિરોભ્યો ધેનું દેવા અદત્તન ।
વિ તાં દુહ્રે અર્યમા કર્તરી સચાઁ એષ તાં વેદ મે સચા ॥

મો ષુ વો અસ્મદ્ અભિ તાનિ પૌંસ્યા સના ભૂવન્ દ્યુમ્નાનિ મોત જારિષુર્ અસ્મત્ પુરોત જારિષુઃ ।
યદ્ વશ્ ચિત્રં યુગે-યુગે નવ્યં ઘોષાદ્ અમર્ત્યમ્ ।
અસ્માસુ તન્ મરુતો યચ્ ચ દુષ્ટરં દિધૃતા યચ્ ચ દુષ્ટરમ્ ॥

દધ્યઙ્ હ મે જનુષમ્ પૂર્વો અઙ્ગિરાઃ પ્રિયમેધઃ કણ્વો અત્રિર્ મનુર્ વિદુસ્ તે મે પૂર્વે મનુર્ વિદુઃ ।
તેષાં દેવેષ્વ્ આયતિર્ અસ્માકં તેષુ નાભયઃ ।
તેષામ્ પદેન મહ્ય્ આ નમે ગિરેન્દ્રાગ્ની આ નમે ગિરા ॥

હોતા યક્ષદ્ વનિનો વન્ત વાર્યમ્ બૃહસ્પતિર્ યજતિ વેન ઉક્ષભિઃ પુરુવારેભિર્ ઉક્ષભિઃ ।
જગૃભ્મા દૂરઆદિશં શ્લોકમ્ અદ્રેર્ અધ ત્મના ।
અધારયદ્ અરરિન્દાનિ સુક્રતુઃ પુરૂ સદ્માનિ સુક્રતુઃ ॥

યે દેવાસો દિવ્ય્ એકાદશ સ્થ પૃથિવ્યામ્ અધ્ય્ એકાદશ સ્થ ।
અપ્સુક્ષિતો મહિનૈકાદશ સ્થ તે દેવાસો યજ્ઞમ્ ઇમં જુષધ્વમ્ ॥