ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.138

પ્ર-પ્ર પૂષ્ણસ્ તુવિજાતસ્ય શસ્યતે મહિત્વમ્ અસ્ય તવસો ન તન્દતે સ્તોત્રમ્ અસ્ય ન તન્દતે ।
અર્ચામિ સુમ્નયન્ન્ અહમ્ અન્ત્યૂતિમ્ મયોભુવમ્ ।
વિશ્વસ્ય યો મન આયુયુવે મખો દેવ આયુયુવે મખઃ ॥

પ્ર હિ ત્વા પૂષન્ન્ અજિરં ન યામનિ સ્તોમેભિઃ કૃણ્વ ઋણવો યથા મૃધ ઉષ્ટ્રો ન પીપરો મૃધઃ ।
હુવે યત્ ત્વા મયોભુવં દેવં સખ્યાય મર્ત્યઃ ।
અસ્માકમ્ આઙ્ગૂષાન્ દ્યુમ્નિનસ્ કૃધિ વાજેષુ દ્યુમ્નિનસ્ કૃધિ ॥

યસ્ય તે પૂષન્ સખ્યે વિપન્યવઃ ક્રત્વા ચિત્ સન્તો ઽવસા બુભુજ્રિર ઇતિ ક્રત્વા બુભુજ્રિરે ।
તામ્ અનુ ત્વા નવીયસીં નિયુતં રાય ઈમહે ।
અહેળમાન ઉરુશંસ સરી ભવ વાજે-વાજે સરી ભવ ॥

અસ્યા ઊ ષુ ણ ઉપ સાતયે ભુવો ઽહેળમાનો રરિવાઁ અજાશ્વ શ્રવસ્યતામ્ અજાશ્વ ।
ઓ ષુ ત્વા વવૃતીમહિ સ્તોમેભિર્ દસ્મ સાધુભિઃ ।
નહિ ત્વા પૂષન્ન્ અતિમન્ય આઘૃણે ન તે સખ્યમ્ અપહ્નુવે ॥