ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.136

પ્ર સુ જ્યેષ્ઠં નિચિરાભ્યામ્ બૃહન્ નમો હવ્યમ્ મતિમ્ ભરતા મૃળયદ્ભ્યાં સ્વાદિષ્ઠમ્ મૃળયદ્ભ્યામ્ ।
તા સમ્રાજા ઘૃતાસુતી યજ્ઞે-યજ્ઞ ઉપસ્તુતા ।
અથૈનોઃ ક્ષત્રં ન કુતશ્ ચનાધૃષે દેવત્વં નૂ ચિદ્ આધૃષે ॥

અદર્શિ ગાતુર્ ઉરવે વરીયસી પન્થા ઋતસ્ય સમ્ અયંસ્ત રશ્મિભિશ્ ચક્ષુર્ ભગસ્ય રશ્મિભિઃ ।
દ્યુક્ષમ્ મિત્રસ્ય સાદનમ્ અર્યમ્ણો વરુણસ્ય ચ ।
અથા દધાતે બૃહદ્ ઉક્થ્ય1ં વય ઉપસ્તુત્યમ્ બૃહદ્ વયઃ ॥

જ્યોતિષ્મતીમ્ અદિતિં ધારયત્ક્ષિતિં સ્વર્વતીમ્ આ સચેતે દિવે-દિવે જાગૃવાંસા દિવે-દિવે ।
જ્યોતિષ્મત્ ક્ષત્રમ્ આશાતે આદિત્યા દાનુનસ્ પતી ।
મિત્રસ્ તયોર્ વરુણો યાતયજ્જનો ઽર્યમા યાતયજ્જનઃ ॥

અયમ્ મિત્રાય વરુણાય શંતમઃ સોમો ભૂત્વ્ અવપાનેષ્વ્ આભગો દેવો દેવેષ્વ્ આભગઃ ।
તં દેવાસો જુષેરત વિશ્વે અદ્ય સજોષસઃ ।
તથા રાજાના કરથો યદ્ ઈમહ ઋતાવાના યદ્ ઈમહે ॥

યો મિત્રાય વરુણાયાવિધજ્ જનો ઽનર્વાણં તમ્ પરિ પાતો અંહસો દાશ્વાંસમ્ મર્તમ્ અંહસઃ ।
તમ્ અર્યમાભિ રક્ષત્ય્ ઋજૂયન્તમ્ અનુ વ્રતમ્ ।
ઉક્થૈર્ ય એનોઃ પરિભૂષતિ વ્રતં સ્તોમૈર્ આભૂષતિ વ્રતમ્ ॥

નમો દિવે બૃહતે રોદસીભ્યામ્ મિત્રાય વોચં વરુણાય મીળ્હુષે સુમૃળીકાય મીળ્હુષે ।
ઇન્દ્રમ્ અગ્નિમ્ ઉપ સ્તુહિ દ્યુક્ષમ્ અર્યમણમ્ ભગમ્ ।
જ્યોગ્ જીવન્તઃ પ્રજયા સચેમહિ સોમસ્યોતી સચેમહિ ॥

ઊતી દેવાનાં વયમ્ ઇન્દ્રવન્તો મંસીમહિ સ્વયશસો મરુદ્ભિઃ ।
અગ્નિર્ મિત્રો વરુણઃ શર્મ યંસન્ તદ્ અશ્યામ મઘવાનો વયં ચ ॥