ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.127

અગ્નિં હોતારમ્ મન્યે દાસ્વન્તં વસું સૂનું સહસો જાતવેદસં વિપ્રં ન જાતવેદસમ્ ।
ય ઊર્ધ્વયા સ્વધ્વરો દેવો દેવાચ્યા કૃપા ।
ઘૃતસ્ય વિભ્રાષ્ટિમ્ અનુ વષ્ટિ શોચિષાજુહ્વાનસ્ય સર્પિષઃ ॥

યજિષ્ઠં ત્વા યજમાના હુવેમ જ્યેષ્ઠમ્ અઙ્ગિરસાં વિપ્ર મન્મભિર્ વિપ્રેભિઃ શુક્ર મન્મભિઃ ।
પરિજ્માનમ્ ઇવ દ્યાં હોતારં ચર્ષણીનામ્ ।
શોચિષ્કેશં વૃષણં યમ્ ઇમા વિશઃ પ્રાવન્તુ જૂતયે વિશઃ ॥

સ હિ પુરૂ ચિદ્ ઓજસા વિરુક્મતા દીદ્યાનો ભવતિ દ્રુહંતરઃ પરશુર્ ન દ્રુહંતરઃ ।
વીળુ ચિદ્ યસ્ય સમૃતૌ શ્રુવદ્ વનેવ યત્ સ્થિરમ્ ।
નિઃષહમાણો યમતે નાયતે ધન્વાસહા નાયતે ॥

દૃળ્હા ચિદ્ અસ્મા અનુ દુર્ યથા વિદે તેજિષ્ઠાભિર્ અરણિભિર્ દાષ્ટ્ય્ અવસે ઽગ્નયે દાષ્ટ્ય્ અવસે ।
પ્ર યઃ પુરૂણિ ગાહતે તક્ષદ્ વનેવ શોચિષા ।
સ્થિરા ચિદ્ અન્ના નિ રિણાત્ય્ ઓજસા નિ સ્થિરાણિ ચિદ્ ઓજસા ॥

તમ્ અસ્ય પૃક્ષમ્ ઉપરાસુ ધીમહિ નક્તં યઃ સુદર્શતરો દિવાતરાદ્ અપ્રાયુષે દિવાતરાત્ ।
આદ્ અસ્યાયુર્ ગ્રભણવદ્ વીળુ શર્મ ન સૂનવે ।
ભક્તમ્ અભક્તમ્ અવો વ્યન્તો અજરા અગ્નયો વ્યન્તો અજરાઃ ॥

સ હિ શર્ધો ન મારુતં તુવિષ્વણિર્ અપ્નસ્વતીષૂર્વરાસ્વ્ ઇષ્ટનિર્ આર્તનાસ્વ્ ઇષ્ટનિઃ ।
આદદ્ ધવ્યાન્ય્ આદદિર્ યજ્ઞસ્ય કેતુર્ અર્હણા ।
અધ સ્માસ્ય હર્ષતો હૃષીવતો વિશ્વે જુષન્ત પન્થાં નરઃ શુભે ન પન્થામ્ ॥

દ્વિતા યદ્ ઈં કીસ્તાસો અભિદ્યવો નમસ્યન્ત ઉપવોચન્ત ભૃગવો મથ્નન્તો દાશા ભૃગવઃ ।
અગ્નિર્ ઈશે વસૂનાં શુચિર્ યો ધર્ણિર્ એષામ્ ।
પ્રિયાઁ અપિધીઁર્ વનિષીષ્ટ મેધિર આ વનિષીષ્ટ મેધિરઃ ॥

વિશ્વાસાં ત્વા વિશામ્ પતિં હવામહે સર્વાસાં સમાનં દમ્પતિમ્ ભુજે સત્યગિર્વાહસમ્ ભુજે ।
અતિથિમ્ માનુષાણામ્ પિતુર્ ન યસ્યાસયા ।
અમી ચ વિશ્વે અમૃતાસ આ વયો હવ્યા દેવેષ્વ્ આ વયઃ ॥

ત્વમ્ અગ્ને સહસા સહન્તમઃ શુષ્મિન્તમો જાયસે દેવતાતયે રયિર્ ન દેવતાતયે ।
શુષ્મિન્તમો હિ તે મદો દ્યુમ્નિન્તમ ઉત ક્રતુઃ ।
અધ સ્મા તે પરિ ચરન્ત્ય્ અજર શ્રુષ્ટીવાનો નાજર ॥

પ્ર વો મહે સહસા સહસ્વત ઉષર્બુધે પશુષે નાગ્નયે સ્તોમો બભૂત્વ્ અગ્નયે ।
પ્રતિ યદ્ ઈં હવિષ્માન્ વિશ્વાસુ ક્ષાસુ જોગુવે ।
અગ્રે રેભો ન જરત ઋષૂણાં જૂર્ણિર્ હોત ઋષૂણામ્ ॥

સ નો નેદિષ્ઠં દદૃશાન આ ભરાગ્ને દેવેભિઃ સચનાઃ સુચેતુના મહો રાયઃ સુચેતુના ।
મહિ શવિષ્ઠ નસ્ કૃધિ સંચક્ષે ભુજે અસ્યૈ ।
મહિ સ્તોતૃભ્યો મઘવન્ સુવીર્યમ્ મથીર્ ઉગ્રો ન શવસા ॥