ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.118

આ વાં રથો અશ્વિના શ્યેનપત્વા સુમૃળીકઃ સ્વવાઁ યાત્વ્ અર્વાઙ્ ।
યો મર્ત્યસ્ય મનસો જવીયાન્ ત્રિવન્ધુરો વૃષણા વાતરંહાઃ ॥

ત્રિવન્ધુરેણ ત્રિવૃતા રથેન ત્રિચક્રેણ સુવૃતા યાતમ્ અર્વાક્ ।
પિન્વતં ગા જિન્વતમ્ અર્વતો નો વર્ધયતમ્ અશ્વિના વીરમ્ અસ્મે ॥

પ્રવદ્યામના સુવૃતા રથેન દસ્રાવ્ ઇમં શૃણુતં શ્લોકમ્ અદ્રેઃ ।
કિમ્ અઙ્ગ વામ્ પ્રત્ય્ અવર્તિં ગમિષ્ઠાહુર્ વિપ્રાસો અશ્વિના પુરાજાઃ ॥

આ વાં શ્યેનાસો અશ્વિના વહન્તુ રથે યુક્તાસ આશવઃ પતંગાઃ ।
યે અપ્તુરો દિવ્યાસો ન ગૃધ્રા અભિ પ્રયો નાસત્યા વહન્તિ ॥

આ વાં રથં યુવતિસ્ તિષ્ઠદ્ અત્ર જુષ્ટ્વી નરા દુહિતા સૂર્યસ્ય ।
પરિ વામ્ અશ્વા વપુષઃ પતંગા વયો વહન્ત્વ્ અરુષા અભીકે ॥

ઉદ્ વન્દનમ્ ઐરતં દંસનાભિર્ ઉદ્ રેભં દસ્રા વૃષણા શચીભિઃ ।
નિષ્ ટૌગ્ર્યમ્ પારયથઃ સમુદ્રાત્ પુનશ્ ચ્યવાનં ચક્રથુર્ યુવાનમ્ ॥

યુવમ્ અત્રયે ઽવનીતાય તપ્તમ્ ઊર્જમ્ ઓમાનમ્ અશ્વિનાવ્ અધત્તમ્ ।
યુવં કણ્વાયાપિરિપ્તાય ચક્ષુઃ પ્રત્ય્ અધત્તં સુષ્ટુતિં જુજુષાણા ॥

યુવં ધેનું શયવે નાધિતાયાપિન્વતમ્ અશ્વિના પૂર્વ્યાય ।
અમુઞ્ચતં વર્તિકામ્ અંહસો નિઃ પ્રતિ જઙ્ઘાં વિશ્પલાયા અધત્તમ્ ॥

યુવં શ્વેતમ્ પેદવ ઇન્દ્રજૂતમ્ અહિહનમ્ અશ્વિનાદત્તમ્ અશ્વમ્ ।
જોહૂત્રમ્ અર્યો અભિભૂતિમ્ ઉગ્રં સહસ્રસાં વૃષણં વીડ્વઙ્ગમ્ ॥

તા વાં નરા સ્વ્ અવસે સુજાતા હવામહે અશ્વિના નાધમાનાઃ ।
આ ન ઉપ વસુમતા રથેન ગિરો જુષાણા સુવિતાય યાતમ્ ॥

આ શ્યેનસ્ય જવસા નૂતનેનાસ્મે યાતં નાસત્યા સજોષાઃ ।
હવે હિ વામ્ અશ્વિના રાતહવ્યઃ શશ્વત્તમાયા ઉષસો વ્યુષ્ટૌ ॥