ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.115

ચિત્રં દેવાનામ્ ઉદ્ અગાદ્ અનીકં ચક્ષુર્ મિત્રસ્ય વરુણસ્યાગ્નેઃ ।
આપ્રા દ્યાવાપૃથિવી અન્તરિક્ષં સૂર્ય આત્મા જગતસ્ તસ્થુષશ્ ચ ॥

સૂર્યો દેવીમ્ ઉષસં રોચમાનામ્ મર્યો ન યોષામ્ અભ્ય્ એતિ પશ્ચાત્ ।
યત્રા નરો દેવયન્તો યુગાનિ વિતન્વતે પ્રતિ ભદ્રાય ભદ્રમ્ ॥

ભદ્રા અશ્વા હરિતઃ સૂર્યસ્ય ચિત્રા એતગ્વા અનુમાદ્યાસઃ ।
નમસ્યન્તો દિવ આ પૃષ્ઠમ્ અસ્થુઃ પરિ દ્યાવાપૃથિવી યન્તિ સદ્યઃ ॥

તત્ સૂર્યસ્ય દેવત્વં તન્ મહિત્વમ્ મધ્યા કર્તોર્ વિતતં સં જભાર ।
યદેદ્ અયુક્ત હરિતઃ સધસ્થાદ્ આદ્ રાત્રી વાસસ્ તનુતે સિમસ્મૈ ॥

તન્ મિત્રસ્ય વરુણસ્યાભિચક્ષે સૂર્યો રૂપં કૃણુતે દ્યોર્ ઉપસ્થે ।
અનન્તમ્ અન્યદ્ રુશદ્ અસ્ય પાજઃ કૃષ્ણમ્ અન્યદ્ ધરિતઃ સમ્ ભરન્તિ ॥

અદ્યા દેવા ઉદિતા સૂર્યસ્ય નિર્ અંહસઃ પિપૃતા નિર્ અવદ્યાત્ ।
તન્ નો મિત્રો વરુણો મામહન્તામ્ અદિતિઃ સિન્ધુઃ પૃથિવી ઉત દ્યૌઃ ॥