ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.110

તતમ્ મે અપસ્ તદ્ ઉ તાયતે પુનઃ સ્વાદિષ્ઠા ધીતિર્ ઉચથાય શસ્યતે ।
અયં સમુદ્ર ઇહ વિશ્વદેવ્યઃ સ્વાહાકૃતસ્ય સમ્ ઉ તૃપ્ણુત ઋભવઃ ॥

આભોગયમ્ પ્ર યદ્ ઇચ્છન્ત ઐતનાપાકાઃ પ્રાઞ્ચો મમ કે ચિદ્ આપયઃ ।
સૌધન્વનાસશ્ ચરિતસ્ય ભૂમનાગચ્છત સવિતુર્ દાશુષો ગૃહમ્ ॥

તત્ સવિતા વો ઽમૃતત્વમ્ આસુવદ્ અગોહ્યં યચ્ છ્રવયન્ત ઐતન ।
ત્યં ચિચ્ ચમસમ્ અસુરસ્ય ભક્ષણમ્ એકં સન્તમ્ અકૃણુતા ચતુર્વયમ્ ॥

વિષ્ટ્વી શમી તરણિત્વેન વાઘતો મર્તાસઃ સન્તો અમૃતત્વમ્ આનશુઃ ।
સૌધન્વના ઋભવઃ સૂરચક્ષસઃ સંવત્સરે સમ્ અપૃચ્યન્ત ધીતિભિઃ ॥

ક્ષેત્રમ્ ઇવ વિ મમુસ્ તેજનેનઁ એકમ્ પાત્રમ્ ઋભવો જેહમાનમ્ ।
ઉપસ્તુતા ઉપમં નાધમાના અમર્ત્યેષુ શ્રવ ઇચ્છમાનાઃ ॥

આ મનીષામ્ અન્તરિક્ષસ્ય નૃભ્યઃ સ્રુચેવ ઘૃતં જુહવામ વિદ્મના ।
તરણિત્વા યે પિતુર્ અસ્ય સશ્ચિર ઋભવો વાજમ્ અરુહન્ દિવો રજઃ ॥

ઋભુર્ ન ઇન્દ્રઃ શવસા નવીયાન્ ઋભુર્ વાજેભિર્ વસુભિર્ વસુર્ દદિઃ ।
યુષ્માકં દેવા અવસાહનિ પ્રિયે3 ઽભિ તિષ્ઠેમ પૃત્સુતીર્ અસુન્વતામ્ ॥

નિશ્ ચર્મણ ઋભવો ગામ્ અપિંશત સં વત્સેનાસૃજતા માતરમ્ પુનઃ ।
સૌધન્વનાસઃ સ્વપસ્યયા નરો જિવ્રી યુવાના પિતરાકૃણોતન ॥

વાજેભિર્ નો વાજસાતાવ્ અવિડ્ઢ્ય્ ઋભુમાઁ ઇન્દ્ર ચિત્રમ્ આ દર્ષિ રાધઃ ।
તન્ નો મિત્રો વરુણો મામહન્તામ્ અદિતિઃ સિન્ધુઃ પૃથિવી ઉત દ્યૌઃ ॥