ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.106

ઇન્દ્રમ્ મિત્રં વરુણમ્ અગ્નિમ્ ઊતયે મારુતં શર્ધો અદિતિં હવામહે ।
રથં ન દુર્ગાદ્ વસવઃ સુદાનવો વિશ્વસ્માન્ નો અંહસો નિષ્ પિપર્તન ॥

ત આદિત્યા આ ગતા સર્વતાતયે ભૂત દેવા વૃત્રતૂર્યેષુ શમ્ભુવઃ ।
રથં ન દુર્ગાદ્ વસવઃ સુદાનવો વિશ્વસ્માન્ નો અંહસો નિષ્ પિપર્તન ॥

અવન્તુ નઃ પિતરઃ સુપ્રવાચના ઉત દેવી દેવપુત્રે ઋતાવૃધા ।
રથં ન દુર્ગાદ્ વસવઃ સુદાનવો વિશ્વસ્માન્ નો અંહસો નિષ્ પિપર્તન ॥

નરાશંસં વાજિનં વાજયન્ન્ ઇહ ક્ષયદ્વીરમ્ પૂષણં સુમ્નૈર્ ઈમહે ।
રથં ન દુર્ગાદ્ વસવઃ સુદાનવો વિશ્વસ્માન્ નો અંહસો નિષ્ પિપર્તન ॥

બૃહસ્પતે સદમ્ ઇન્ નઃ સુગં કૃધિ શં યોર્ યત્ તે મનુર્હિતં તદ્ ઈમહે ।
રથં ન દુર્ગાદ્ વસવઃ સુદાનવો વિશ્વસ્માન્ નો અંહસો નિષ્ પિપર્તન ॥

ઇન્દ્રં કુત્સો વૃત્રહણં શચીપતિં કાટે નિબાળ્હ ઋષિર્ અહ્વદ્ ઊતયે ।
રથં ન દુર્ગાદ્ વસવઃ સુદાનવો વિશ્વસ્માન્ નો અંહસો નિષ્ પિપર્તન ॥

દેવૈર્ નો દેવ્ય્ અદિતિર્ નિ પાતુ દેવસ્ ત્રાતા ત્રાયતામ્ અપ્રયુચ્છન્ ।
તન્ નો મિત્રો વરુણો મામહન્તામ્ અદિતિઃ સિન્ધુઃ પૃથિવી ઉત દ્યૌઃ ॥