ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.103

તત્ ત ઇન્દ્રિયમ્ પરમમ્ પરાચૈર્ અધારયન્ત કવયઃ પુરેદમ્ ।
ક્ષમેદમ્ અન્યદ્ દિવ્ય્ અ1ન્યદ્ અસ્ય સમ્ ઈ પૃચ્યતે સમનેવ કેતુઃ ॥

સ ધારયત્ પૃથિવીમ્ પપ્રથચ્ ચ વજ્રેણ હત્વા નિર્ અપઃ સસર્જ ।
અહન્ન્ અહિમ્ અભિનદ્ રૌહિણં વ્ય્ અહન્ વ્યંસમ્ મઘવા શચીભિઃ ॥

સ જાતૂભર્મા શ્રદ્દધાન ઓજઃ પુરો વિભિન્દન્ન્ અચરદ્ વિ દાસીઃ ।
વિદ્વાન્ વજ્રિન્ દસ્યવે હેતિમ્ અસ્યાર્યં સહો વર્ધયા દ્યુમ્નમ્ ઇન્દ્ર ॥

તદ્ ઊચુષે માનુષેમા યુગાનિ કીર્તેન્યમ્ મઘવા નામ બિભ્રત્ ।
ઉપપ્રયન્ દસ્યુહત્યાય વજ્રી યદ્ ધ સૂનુઃ શ્રવસે નામ દધે ॥

તદ્ અસ્યેદમ્ પશ્યતા ભૂરિ પુષ્ટં શ્રદ્ ઇન્દ્રસ્ય ધત્તન વીર્યાય ।
સ ગા અવિન્દત્ સો અવિન્દદ્ અશ્વાન્ સ ઓષધીઃ સો અપઃ સ વનાનિ ॥

ભૂરિકર્મણે વૃષભાય વૃષ્ણે સત્યશુષ્માય સુનવામ સોમમ્ ।
ય આદૃત્યા પરિપન્થીવ શૂરો ઽયજ્વનો વિભજન્ન્ એતિ વેદઃ ॥

તદ્ ઇન્દ્ર પ્રેવ વીર્યં ચકર્થ યત્ સસન્તં વજ્રેણાબોધયો ઽહિમ્ ।
અનુ ત્વા પત્નીર્ હૃષિતં વયશ્ ચ વિશ્વે દેવાસો અમદન્ન્ અનુ ત્વા ॥

શુષ્ણમ્ પિપ્રું કુયવં વૃત્રમ્ ઇન્દ્ર યદાવધીર્ વિ પુરઃ શમ્બરસ્ય ।
તન્ નો મિત્રો વરુણો મામહન્તામ્ અદિતિઃ સિન્ધુઃ પૃથિવી ઉત દ્યૌઃ ॥