ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.102

ઇમાં તે ધિયમ્ પ્ર ભરે મહો મહીમ્ અસ્ય સ્તોત્રે ધિષણા યત્ ત આનજે ।
તમ્ ઉત્સવે ચ પ્રસવે ચ સાસહિમ્ ઇન્દ્રં દેવાસઃ શવસામદન્ન્ અનુ ॥

અસ્ય શ્રવો નદ્યઃ સપ્ત બિભ્રતિ દ્યાવાક્ષામા પૃથિવી દર્શતં વપુઃ ।
અસ્મે સૂર્યાચન્દ્રમસાભિચક્ષે શ્રદ્ધે કમ્ ઇન્દ્ર ચરતો વિતર્તુરમ્ ॥

તં સ્મા રથમ્ મઘવન્ પ્રાવ સાતયે જૈત્રં યં તે અનુમદામ સંગમે ।
આજા ન ઇન્દ્ર મનસા પુરુષ્ટુત ત્વાયદ્ભ્યો મઘવઞ્ છર્મ યચ્છ નઃ ॥

વયં જયેમ ત્વયા યુજા વૃતમ્ અસ્માકમ્ અંશમ્ ઉદ્ અવા ભરે-ભરે ।
અસ્મભ્યમ્ ઇન્દ્ર વરિવઃ સુગં કૃધિ પ્ર શત્રૂણામ્ મઘવન્ વૃષ્ણ્યા રુજ ॥

નાના હિ ત્વા હવમાના જના ઇમે ધનાનાં ધર્તર્ અવસા વિપન્યવઃ ।
અસ્માકં સ્મા રથમ્ આ તિષ્ઠ સાતયે જૈત્રં હીન્દ્ર નિભૃતમ્ મનસ્ તવ ॥

ગોજિતા બાહૂ અમિતક્રતુઃ સિમઃ કર્મન્-કર્મઞ્ છતમૂતિઃ ખજંકરઃ ।
અકલ્પ ઇન્દ્રઃ પ્રતિમાનમ્ ઓજસાથા જના વિ હ્વયન્તે સિષાસવઃ ॥

ઉત્ તે શતાન્ મઘવન્ન્ ઉચ્ ચ ભૂયસ ઉત્ સહસ્રાદ્ રિરિચે કૃષ્ટિષુ શ્રવઃ ।
અમાત્રં ત્વા ધિષણા તિત્વિષે મહ્ય્ અધા વૃત્રાણિ જિઘ્નસે પુરંદર ॥

ત્રિવિષ્ટિધાતુ પ્રતિમાનમ્ ઓજસસ્ તિસ્રો ભૂમીર્ નૃપતે ત્રીણિ રોચના ।
અતીદં વિશ્વમ્ ભુવનં વવક્ષિથાશત્રુર્ ઇન્દ્ર જનુષા સનાદ્ અસિ ॥

ત્વાં દેવેષુ પ્રથમં હવામહે ત્વમ્ બભૂથ પૃતનાસુ સાસહિઃ ।
સેમં નઃ કારુમ્ ઉપમન્યુમ્ ઉદ્ભિદમ્ ઇન્દ્રઃ કૃણોતુ પ્રસવે રથમ્ પુરઃ ॥

ત્વં જિગેથ ન ધના રુરોધિથાર્ભેષ્વ્ આજા મઘવન્ મહત્સુ ચ ।
ત્વામ્ ઉગ્રમ્ અવસે સં શિશીમસ્ય્ અથા ન ઇન્દ્ર હવનેષુ ચોદય ॥

વિશ્વાહેન્દ્રો અધિવક્તા નો અસ્ત્વ્ અપરિહ્વૃતાઃ સનુયામ વાજમ્ ।
તન્ નો મિત્રો વરુણો મામહન્તામ્ અદિતિઃ સિન્ધુઃ પૃથિવી ઉત દ્યૌઃ ॥