ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.084

અસાવિ સોમ ઇન્દ્ર તે શવિષ્ઠ ધૃષ્ણવ્ આ ગહિ ।
આ ત્વા પૃણક્ત્વ્ ઇન્દ્રિયં રજઃ સૂર્યો ન રશ્મિભિઃ ॥

ઇન્દ્રમ્ ઇદ્ ધરી વહતો ઽપ્રતિધૃષ્ટશવસમ્ ।
ઋષીણાં ચ સ્તુતીર્ ઉપ યજ્ઞં ચ માનુષાણામ્ ॥

આ તિષ્ઠ વૃત્રહન્ રથં યુક્તા તે બ્રહ્મણા હરી ।
અર્વાચીનં સુ તે મનો ગ્રાવા કૃણોતુ વગ્નુના ॥

ઇમમ્ ઇન્દ્ર સુતમ્ પિબ જ્યેષ્ઠમ્ અમર્ત્યમ્ મદમ્ ।
શુક્રસ્ય ત્વાભ્ય્ અક્ષરન્ ધારા ઋતસ્ય સાદને ॥

ઇન્દ્રાય નૂનમ્ અર્ચતોક્થાનિ ચ બ્રવીતન ।
સુતા અમત્સુર્ ઇન્દવો જ્યેષ્ઠં નમસ્યતા સહઃ ॥

નકિષ્ ટ્વદ્ રથીતરો હરી યદ્ ઇન્દ્ર યચ્છસે ।
નકિષ્ ટ્વાનુ મજ્મના નકિઃ સ્વશ્વ આનશે ॥

ય એક ઇદ્ વિદયતે વસુ મર્તાય દાશુષે ।
ઈશાનો અપ્રતિષ્કુત ઇન્દ્રો અઙ્ગ ॥

કદા મર્તમ્ અરાધસમ્ પદા ક્ષુમ્પમ્ ઇવ સ્ફુરત્ ।
કદા નઃ શુશ્રવદ્ ગિર ઇન્દ્રો અઙ્ગ ॥

યશ્ ચિદ્ ધિ ત્વા બહુભ્ય આ સુતાવાઁ આવિવાસતિ ।
ઉગ્રં તત્ પત્યતે શવ ઇન્દ્રો અઙ્ગ ॥

સ્વાદોર્ ઇત્થા વિષૂવતો મધ્વઃ પિબન્તિ ગૌર્યઃ ।
યા ઇન્દ્રેણ સયાવરીર્ વૃષ્ણા મદન્તિ શોભસે વસ્વીર્ અનુ સ્વરાજ્યમ્ ॥

તા અસ્ય પૃશનાયુવઃ સોમં શ્રીણન્તિ પૃશ્નયઃ ।
પ્રિયા ઇન્દ્રસ્ય ધેનવો વજ્રં હિન્વન્તિ સાયકં વસ્વીર્ અનુ સ્વરાજ્યમ્ ॥

તા અસ્ય નમસા સહઃ સપર્યન્તિ પ્રચેતસઃ ।
વ્રતાન્ય્ અસ્ય સશ્ચિરે પુરૂણિ પૂર્વચિત્તયે વસ્વીર્ અનુ સ્વરાજ્યમ્ ॥

ઇન્દ્રો દધીચો અસ્થભિર્ વૃત્રાણ્ય્ અપ્રતિષ્કુતઃ ।
જઘાન નવતીર્ નવ ॥

ઇચ્છન્ન્ અશ્વસ્ય યચ્ છિરઃ પર્વતેષ્વ્ અપશ્રિતમ્ ।
તદ્ વિદચ્ છર્યણાવતિ ॥

અત્રાહ ગોર્ અમન્વત નામ ત્વષ્ટુર્ અપીચ્યમ્ ।
ઇત્થા ચન્દ્રમસો ગૃહે ॥

કો અદ્ય યુઙ્ક્તે ધુરિ ગા ઋતસ્ય શિમીવતો ભામિનો દુર્હૃણાયૂન્ ।
આસન્નિષૂન્ હૃત્સ્વસો મયોભૂન્ ય એષામ્ ભૃત્યામ્ ઋણધત્ સ જીવાત્ ॥

ક ઈષતે તુજ્યતે કો બિભાય કો મંસતે સન્તમ્ ઇન્દ્રં કો અન્તિ ।
કસ્ તોકાય ક ઇભાયોત રાયે ઽધિ બ્રવત્ તન્વે3 કો જનાય ॥

કો અગ્નિમ્ ઈટ્ટે હવિષા ઘૃતેન સ્રુચા યજાતા ઋતુભિર્ ધ્રુવેભિઃ ।
કસ્મૈ દેવા આ વહાન્ આશુ હોમ કો મંસતે વીતિહોત્રઃ સુદેવઃ ॥

ત્વમ્ અઙ્ગ પ્ર શંસિષો દેવઃ શવિષ્ઠ મર્ત્યમ્ ।
ન ત્વદ્ અન્યો મઘવન્ન્ અસ્તિ મર્ડિતેન્દ્ર બ્રવીમિ તે વચઃ ॥

મા તે રાધાંસિ મા ત ઊતયો વસો ઽસ્માન્ કદા ચના દભન્ ।
વિશ્વા ચ ન ઉપમિમીહિ માનુષ વસૂનિ ચર્ષણિભ્ય આ ॥