ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.081

ઇન્દ્રો મદાય વાવૃધે શવસે વૃત્રહા નૃભિઃ ।
તમ્ ઇન્ મહત્સ્વ્ આજિષૂતેમ્ અર્ભે હવામહે સ વાજેષુ પ્ર નો ઽવિષત્ ॥

અસિ હિ વીર સેન્યો ઽસિ ભૂરિ પરાદદિઃ ।
અસિ દભ્રસ્ય ચિદ્ વૃધો યજમાનાય શિક્ષસિ સુન્વતે ભૂરિ તે વસુ ॥

યદ્ ઉદીરત આજયો ધૃષ્ણવે ધીયતે ધના ।
યુક્ષ્વા મદચ્યુતા હરી કં હનઃ કં વસૌ દધો ઽસ્માઁ ઇન્દ્ર વસૌ દધઃ ॥

ક્રત્વા મહાઁ અનુષ્વધમ્ ભીમ આ વાવૃધે શવઃ ।
શ્રિય ઋષ્વ ઉપાકયોર્ નિ શિપ્રી હરિવાન્ દધે હસ્તયોર્ વજ્રમ્ આયસમ્ ॥

આ પપ્રૌ પાર્થિવં રજો બદ્બધે રોચના દિવિ ।
ન ત્વાવાઁ ઇન્દ્ર કશ્ ચન ન જાતો ન જનિષ્યતે ઽતિ વિશ્વં વવક્ષિથ ॥

યો અર્યો મર્તભોજનમ્ પરાદદાતિ દાશુષે ।
ઇન્દ્રો અસ્મભ્યં શિક્ષતુ વિ ભજા ભૂરિ તે વસુ ભક્ષીય તવ રાધસઃ ॥

મદે-મદે હિ નો દદિર્ યૂથા ગવામ્ ઋજુક્રતુઃ ।
સં ગૃભાય પુરૂ શતોભયાહસ્ત્યા વસુ શિશીહિ રાય આ ભર ॥

માદયસ્વ સુતે સચા શવસે શૂર રાધસે ।
વિદ્મા હિ ત્વા પુરૂવસુમ્ ઉપ કામાન્ સસૃજ્મહે ઽથા નો ઽવિતા ભવ ॥

એતે ત ઇન્દ્ર જન્તવો વિશ્વમ્ પુષ્યન્તિ વાર્યમ્ ।
અન્તર્ હિ ખ્યો જનાનામ્ અર્યો વેદો અદાશુષાં તેષાં નો વેદ આ ભર ॥