ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.061

અસ્મા ઇદ્ ઉ પ્ર તવસે તુરાય પ્રયો ન હર્મિ સ્તોમમ્ માહિનાય ।
ઋચીષમાયાધ્રિગવ ઓહમ્ ઇન્દ્રાય બ્રહ્માણિ રાતતમા ॥

અસ્મા ઇદ્ ઉ પ્રય ઇવ પ્ર યંસિ ભરામ્ય્ આઙ્ગૂષમ્ બાધે સુવૃક્તિ ।
ઇન્દ્રાય હૃદા મનસા મનીષા પ્રત્નાય પત્યે ધિયો મર્જયન્ત ॥

અસ્મા ઇદ્ ઉ ત્યમ્ ઉપમં સ્વર્ષામ્ ભરામ્ય્ આઙ્ગૂષમ્ આસ્યેન ।
મંહિષ્ઠમ્ અચ્છોક્તિભિર્ મતીનાં સુવૃક્તિભિઃ સૂરિં વાવૃધધ્યૈ ॥

અસ્મા ઇદ્ ઉ સ્તોમં સં હિનોમિ રથં ન તષ્ટેવ તત્સિનાય ।
ગિરશ્ ચ ગિર્વાહસે સુવૃક્તીન્દ્રાય વિશ્વમિન્વમ્ મેધિરાય ॥

અસ્મા ઇદ્ ઉ સપ્તિમ્ ઇવ શ્રવસ્યેન્દ્રાયાર્કં જુહ્વા3 સમ્ અઞ્જે ।
વીરં દાનૌકસં વન્દધ્યૈ પુરાં ગૂર્તશ્રવસં દર્માણમ્ ॥

અસ્મા ઇદ્ ઉ ત્વષ્ટા તક્ષદ્ વજ્રં સ્વપસ્તમં સ્વર્ય1ં રણાય ।
વૃત્રસ્ય ચિદ્ વિદદ્ યેન મર્મ તુજન્ન્ ઈશાનસ્ તુજતા કિયેધાઃ ॥

અસ્યેદ્ ઉ માતુઃ સવનેષુ સદ્યો મહઃ પિતુમ્ પપિવાઞ્ ચાર્વ્ અન્ના ।
મુષાયદ્ વિષ્ણુઃ પચતં સહીયાન્ વિધ્યદ્ વરાહં તિરો અદ્રિમ્ અસ્તા ॥

અસ્મા ઇદ્ ઉ ગ્નાશ્ ચિદ્ દેવપત્નીર્ ઇન્દ્રાયાર્કમ્ અહિહત્ય ઊવુઃ ।
પરિ દ્યાવાપૃથિવી જભ્ર ઉર્વી નાસ્ય તે મહિમાનમ્ પરિ ષ્ટઃ ॥

અસ્યેદ્ એવ પ્ર રિરિચે મહિત્વં દિવસ્ પૃથિવ્યાઃ પર્ય્ અન્તરિક્ષાત્ ।
સ્વરાળ્ ઇન્દ્રો દમ આ વિશ્વગૂર્તઃ સ્વરિર્ અમત્રો વવક્ષે રણાય ॥

અસ્યેદ્ એવ શવસા શુષન્તં વિ વૃશ્ચદ્ વજ્રેણ વૃત્રમ્ ઇન્દ્રઃ ।
ગા ન વ્રાણા અવનીર્ અમુઞ્ચદ્ અભિ શ્રવો દાવને સચેતાઃ ॥

અસ્યેદ્ ઉ ત્વેષસા રન્ત સિન્ધવઃ પરિ યદ્ વજ્રેણ સીમ્ અયચ્છત્ ।
ઈશાનકૃદ્ દાશુષે દશસ્યન્ તુર્વીતયે ગાધં તુર્વણિઃ કઃ ॥

અસ્મા ઇદ્ ઉ પ્ર ભરા તૂતુજાનો વૃત્રાય વજ્રમ્ ઈશાનઃ કિયેધાઃ ।
ગોર્ ન પર્વ વિ રદા તિરશ્ચેષ્યન્ન્ અર્ણાંસ્ય્ અપાં ચરધ્યૈ ॥

અસ્યેદ્ ઉ પ્ર બ્રૂહિ પૂર્વ્યાણિ તુરસ્ય કર્માણિ નવ્ય ઉક્થૈઃ ।
યુધે યદ્ ઇષ્ણાન આયુધાન્ય્ ઋઘાયમાણો નિરિણાતિ શત્રૂન્ ॥

અસ્યેદ્ ઉ ભિયા ગિરયશ્ ચ દૃળ્હા દ્યાવા ચ ભૂમા જનુષસ્ તુજેતે ।
ઉપો વેનસ્ય જોગુવાન ઓણિં સદ્યો ભુવદ્ વીર્યાય નોધાઃ ॥

અસ્મા ઇદ્ ઉ ત્યદ્ અનુ દાય્ય્ એષામ્ એકો યદ્ વવ્ને ભૂરેર્ ઈશાનઃ ।
પ્રૈતશં સૂર્યે પસ્પૃધાનં સૌવશ્વ્યે સુષ્વિમ્ આવદ્ ઇન્દ્રઃ ॥

એવા તે હારિયોજના સુવૃક્તીન્દ્ર બ્રહ્માણિ ગોતમાસો અક્રન્ ।
ઐષુ વિશ્વપેશસં ધિયં ધાઃ પ્રાતર્ મક્ષૂ ધિયાવસુર્ જગમ્યાત્ ॥