ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.058

નૂ ચિત્ સહોજા અમૃતો નિ તુન્દતે હોતા યદ્ દૂતો અભવદ્ વિવસ્વતઃ ।
વિ સાધિષ્ઠેભિઃ પથિભી રજો મમ આ દેવતાતા હવિષા વિવાસતિ ॥

આ સ્વમ્ અદ્મ યુવમાનો અજરસ્ તૃષ્વ્ અવિષ્યન્ન્ અતસેષુ તિષ્ઠતિ ।
અત્યો ન પૃષ્ઠમ્ પ્રુષિતસ્ય રોચતે દિવો ન સાનુ સ્તનયન્ન્ અચિક્રદત્ ॥

ક્રાણા રુદ્રેભિર્ વસુભિઃ પુરોહિતો હોતા નિષત્તો રયિષાળ્ અમર્ત્યઃ ।
રથો ન વિક્ષ્વ્ ઋઞ્જસાન આયુષુ વ્ય્ આનુષગ્ વાર્યા દેવ ઋણ્વતિ ॥

વિ વાતજૂતો અતસેષુ તિષ્ઠતે વૃથા જુહૂભિઃ સૃણ્યા તુવિષ્વણિઃ ।
તૃષુ યદ્ અગ્ને વનિનો વૃષાયસે કૃષ્ણં ત એમ રુશદૂર્મે અજર ॥

તપુર્જમ્ભો વન આ વાતચોદિતો યૂથે ન સાહ્વાઁ અવ વાતિ વંસગઃ ।
અભિવ્રજન્ન્ અક્ષિતમ્ પાજસા રજઃ સ્થાતુશ્ ચરથમ્ ભયતે પતત્રિણઃ ॥

દધુષ્ ટ્વા ભૃગવો માનુષેષ્વ્ આ રયિં ન ચારું સુહવં જનેભ્યઃ ।
હોતારમ્ અગ્ને અતિથિં વરેણ્યમ્ મિત્રં ન શેવં દિવ્યાય જન્મને ॥

હોતારં સપ્ત જુહ્વો3 યજિષ્ઠં યં વાઘતો વૃણતે અધ્વરેષુ ।
અગ્નિં વિશ્વેષામ્ અરતિં વસૂનાં સપર્યામિ પ્રયસા યામિ રત્નમ્ ॥

અચ્છિદ્રા સૂનો સહસો નો અદ્ય સ્તોતૃભ્યો મિત્રમહઃ શર્મ યચ્છ ।
અગ્ને ગૃણન્તમ્ અંહસ ઉરુષ્યોર્જો નપાત્ પૂર્ભિર્ આયસીભિઃ ॥

ભવા વરૂથં ગૃણતે વિભાવો ભવા મઘવન્ મઘવદ્ભ્યઃ શર્મ ।
ઉરુષ્યાગ્ને અંહસો ગૃણન્તમ્ પ્રાતર્ મક્ષૂ ધિયાવસુર્ જગમ્યાત્ ॥