ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.054

મા નો અસ્મિન્ મઘવન્ પૃત્સ્વ્ અંહસિ નહિ તે અન્તઃ શવસઃ પરીણશે ।
અક્રન્દયો નદ્યો3 રોરુવદ્ વના કથા ન ક્ષોણીર્ ભિયસા સમ્ આરત ॥

અર્ચા શક્રાય શાકિને શચીવતે શૃણ્વન્તમ્ ઇન્દ્રમ્ મહયન્ન્ અભિ ષ્ટુહિ ।
યો ધૃષ્ણુના શવસા રોદસી ઉભે વૃષા વૃષત્વા વૃષભો ન્યૃઞ્જતે ॥

અર્ચા દિવે બૃહતે શૂષ્ય1ં વચઃ સ્વક્ષત્રં યસ્ય ધૃષતો ધૃષન્ મનઃ ।
બૃહચ્છ્રવા અસુરો બર્હણા કૃતઃ પુરો હરિભ્યાં વૃષભો રથો હિ ષઃ ॥

ત્વં દિવો બૃહતઃ સાનુ કોપયો ઽવ ત્મના ધૃષતા શમ્બરમ્ ભિનત્ ।
યન્ માયિનો વ્રન્દિનો મન્દિના ધૃષચ્ છિતાં ગભસ્તિમ્ અશનિમ્ પૃતન્યસિ ॥

નિ યદ્ વૃણક્ષિ શ્વસનસ્ય મૂર્ધનિ શુષ્ણસ્ય ચિદ્ વ્રન્દિનો રોરુવદ્ વના ।
પ્રાચીનેન મનસા બર્હણાવતા યદ્ અદ્યા ચિત્ કૃણવઃ કસ્ ત્વા પરિ ॥

ત્વમ્ આવિથ નર્યં તુર્વશં યદું ત્વં તુર્વીતિં વય્યં શતક્રતો ।
ત્વં રથમ્ એતશં કૃત્વ્યે ધને ત્વમ્ પુરો નવતિં દમ્ભયો નવ ॥

સ ઘા રાજા સત્પતિઃ શૂશુવજ્ જનો રાતહવ્યઃ પ્રતિ યઃ શાસમ્ ઇન્વતિ ।
ઉક્થા વા યો અભિગૃણાતિ રાધસા દાનુર્ અસ્મા ઉપરા પિન્વતે દિવઃ ॥

અસમં ક્ષત્રમ્ અસમા મનીષા પ્ર સોમપા અપસા સન્તુ નેમે ।
યે ત ઇન્દ્ર દદુષો વર્ધયન્તિ મહિ ક્ષત્રં સ્થવિરં વૃષ્ણ્યં ચ ॥

તુભ્યેદ્ એતે બહુલા અદ્રિદુગ્ધાશ્ ચમૂષદશ્ ચમસા ઇન્દ્રપાનાઃ ।
વ્ય્ અશ્નુહિ તર્પયા કામમ્ એષામ્ અથા મનો વસુદેયાય કૃષ્વ ॥

અપામ્ અતિષ્ઠદ્ ધરુણહ્વરં તમો ઽન્તર્ વૃત્રસ્ય જઠરેષુ પર્વતઃ ।
અભીમ્ ઇન્દ્રો નદ્યો વવ્રિણા હિતા વિશ્વા અનુષ્ઠાઃ પ્રવણેષુ જિઘ્નતે ॥

સ શેવૃધમ્ અધિ ધા દ્યુમ્નમ્ અસ્મે મહિ ક્ષત્રં જનાષાળ્ ઇન્દ્ર તવ્યમ્ ।
રક્ષા ચ નો મઘોનઃ પાહિ સૂરીન્ રાયે ચ નઃ સ્વપત્યા ઇષે ધાઃ ॥