ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.052

ત્યં સુ મેષમ્ મહયા સ્વર્વિદં શતં યસ્ય સુભ્વઃ સાકમ્ ઈરતે ।
અત્યં ન વાજં હવનસ્યદં રથમ્ એન્દ્રં વવૃત્યામ્ અવસે સુવૃક્તિભિઃ ॥

સ પર્વતો ન ધરુણેષ્વ્ અચ્યુતઃ સહસ્રમૂતિસ્ તવિષીષુ વાવૃધે ।
ઇન્દ્રો યદ્ વૃત્રમ્ અવધીન્ નદીવૃતમ્ ઉબ્જન્ન્ અર્ણાંસિ જર્હૃષાણો અન્ધસા ॥

સ હિ દ્વરો દ્વરિષુ વવ્ર ઊધનિ ચન્દ્રબુધ્નો મદવૃદ્ધો મનીષિભિઃ ।
ઇન્દ્રં તમ્ અહ્વે સ્વપસ્યયા ધિયા મંહિષ્ઠરાતિં સ હિ પપ્રિર્ અન્ધસઃ ॥

આ યમ્ પૃણન્તિ દિવિ સદ્મબર્હિષઃ સમુદ્રં ન સુભ્વ1ઃ સ્વા અભિષ્ટયઃ ।
તં વૃત્રહત્યે અનુ તસ્થુર્ ઊતયઃ શુષ્મા ઇન્દ્રમ્ અવાતા અહ્રુતપ્સવઃ ॥

અભિ સ્વવૃષ્ટિમ્ મદે અસ્ય યુધ્યતો રઘ્વીર્ ઇવ પ્રવણે સસ્રુર્ ઊતયઃ ।
ઇન્દ્રો યદ્ વજ્રી ધૃષમાણો અન્ધસા ભિનદ્ વલસ્ય પરિધીઁર્ ઇવ ત્રિતઃ ॥

પરીં ઘૃણા ચરતિ તિત્વિષે શવો ઽપો વૃત્વી રજસો બુધ્નમ્ આશયત્ ।
વૃત્રસ્ય યત્ પ્રવણે દુર્ગૃભિશ્વનો નિજઘન્થ હન્વોર્ ઇન્દ્ર તન્યતુમ્ ॥

હ્રદં ન હિ ત્વા ન્યૃષન્ત્ય્ ઊર્મયો બ્રહ્માણીન્દ્ર તવ યાનિ વર્ધના ।
ત્વષ્ટા ચિત્ તે યુજ્યં વાવૃધે શવસ્ તતક્ષ વજ્રમ્ અભિભૂત્યોજસમ્ ॥

જઘન્વાઁ ઉ હરિભિઃ સમ્ભૃતક્રતવ્ ઇન્દ્ર વૃત્રમ્ મનુષે ગાતુયન્ન્ અપઃ ।
અયચ્છથા બાહ્વોર્ વજ્રમ્ આયસમ્ અધારયો દિવ્ય્ આ સૂર્યં દૃશે ॥

બૃહત્ સ્વશ્ચન્દ્રમ્ અમવદ્ યદ્ ઉક્થ્ય1મ્ અકૃણ્વત ભિયસા રોહણં દિવઃ ।
યન્ માનુષપ્રધના ઇન્દ્રમ્ ઊતયઃ સ્વર્ નૃષાચો મરુતો ઽમદન્ન્ અનુ ॥

દ્યૌશ્ ચિદ્ અસ્યામવાઁ અહેઃ સ્વનાદ્ અયોયવીદ્ ભિયસા વજ્ર ઇન્દ્ર તે ।
વૃત્રસ્ય યદ્ બદ્બધાનસ્ય રોદસી મદે સુતસ્ય શવસાભિનચ્ છિરઃ ॥

યદ્ ઇન્ ન્વ્ ઇન્દ્ર પૃથિવી દશભુજિર્ અહાનિ વિશ્વા તતનન્ત કૃષ્ટયઃ ।
અત્રાહ તે મઘવન્ વિશ્રુતં સહો દ્યામ્ અનુ શવસા બર્હણા ભુવત્ ॥

ત્વમ્ અસ્ય પારે રજસો વ્યોમનઃ સ્વભૂત્યોજા અવસે ધૃષન્મનઃ ।
ચકૃષે ભૂમિમ્ પ્રતિમાનમ્ ઓજસો ઽપઃ સ્વઃ પરિભૂર્ એષ્ય્ આ દિવમ્ ॥

ત્વમ્ ભુવઃ પ્રતિમાનમ્ પૃથિવ્યા ઋષ્વવીરસ્ય બૃહતઃ પતિર્ ભૂઃ ।
વિશ્વમ્ આપ્રા અન્તરિક્ષમ્ મહિત્વા સત્યમ્ અદ્ધા નકિર્ અન્યસ્ ત્વાવાન્ ॥

ન યસ્ય દ્યાવાપૃથિવી અનુ વ્યચો ન સિન્ધવો રજસો અન્તમ્ આનશુઃ ।
નોત સ્વવૃષ્ટિમ્ મદે અસ્ય યુધ્યત એકો અન્યચ્ ચકૃષે વિશ્વમ્ આનુષક્ ॥

આર્ચન્ન્ અત્ર મરુતઃ સસ્મિન્ન્ આજૌ વિશ્વે દેવાસો અમદન્ન્ અનુ ત્વા ।
વૃત્રસ્ય યદ્ ભૃષ્ટિમતા વધેન નિ ત્વમ્ ઇન્દ્ર પ્રત્ય્ આનં જઘન્થ ॥