ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.051

અભિ ત્યમ્ મેષમ્ પુરુહૂતમ્ ઋગ્મિયમ્ ઇન્દ્રં ગીર્ભિર્ મદતા વસ્વો અર્ણવમ્ ।
યસ્ય દ્યાવો ન વિચરન્તિ માનુષા ભુજે મંહિષ્ઠમ્ અભિ વિપ્રમ્ અર્ચત ॥

અભીમ્ અવન્વન્ સ્વભિષ્ટિમ્ ઊતયો ઽન્તરિક્ષપ્રાં તવિષીભિર્ આવૃતમ્ ।
ઇન્દ્રં દક્ષાસ ઋભવો મદચ્યુતં શતક્રતું જવની સૂનૃતારુહત્ ॥

ત્વં ગોત્રમ્ અઙ્ગિરોભ્યો ઽવૃણોર્ અપોતાત્રયે શતદુરેષુ ગાતુવિત્ ।
સસેન ચિદ્ વિમદાયાવહો વસ્વ્ આજાવ્ અદ્રિં વાવસાનસ્ય નર્તયન્ ॥

ત્વમ્ અપામ્ અપિધાનાવૃણોર્ અપાધારયઃ પર્વતે દાનુમદ્ વસુ ।
વૃત્રં યદ્ ઇન્દ્ર શવસાવધીર્ અહિમ્ આદ્ ઇત્ સૂર્યં દિવ્ય્ આરોહયો દૃશે ॥

ત્વમ્ માયાભિર્ અપ માયિનો ઽધમઃ સ્વધાભિર્ યે અધિ શુપ્તાવ્ અજુહ્વત ।
ત્વમ્ પિપ્રોર્ નૃમણઃ પ્રારુજઃ પુરઃ પ્ર ઋજિશ્વાનં દસ્યુહત્યેષ્વ્ આવિથ ॥

ત્વં કુત્સં શુષ્ણહત્યેષ્વ્ આવિથારન્ધયો ઽતિથિગ્વાય શમ્બરમ્ ।
મહાન્તં ચિદ્ અર્બુદં નિ ક્રમીઃ પદા સનાદ્ એવ દસ્યુહત્યાય જજ્ઞિષે ॥

ત્વે વિશ્વા તવિષી સધ્ર્યગ્ ઘિતા તવ રાધઃ સોમપીથાય હર્ષતે ।
તવ વજ્રશ્ ચિકિતે બાહ્વોર્ હિતો વૃશ્ચા શત્રોર્ અવ વિશ્વાનિ વૃષ્ણ્યા ॥

વિ જાનીહ્ય્ આર્યાન્ યે ચ દસ્યવો બર્હિષ્મતે રન્ધયા શાસદ્ અવ્રતાન્ ।
શાકી ભવ યજમાનસ્ય ચોદિતા વિશ્વેત્ તા તે સધમાદેષુ ચાકન ॥

અનુવ્રતાય રન્ધયન્ન્ અપવ્રતાન્ આભૂભિર્ ઇન્દ્રઃ શ્નથયન્ન્ અનાભુવઃ ।
વૃદ્ધસ્ય ચિદ્ વર્ધતો દ્યામ્ ઇનક્ષતઃ સ્તવાનો વમ્રો વિ જઘાન સંદિહઃ ॥

તક્ષદ્ યત્ ત ઉશના સહસા સહો વિ રોદસી મજ્મના બાધતે શવઃ ।
આ ત્વા વાતસ્ય નૃમણો મનોયુજ આ પૂર્યમાણમ્ અવહન્ન્ અભિ શ્રવઃ ॥

મન્દિષ્ટ યદ્ ઉશને કાવ્યે સચાઁ ઇન્દ્રો વઙ્કૂ વઙ્કુતરાધિ તિષ્ઠતિ ।
ઉગ્રો યયિં નિર્ અપઃ સ્રોતસાસૃજદ્ વિ શુષ્ણસ્ય દૃંહિતા ઐરયત્ પુરઃ ॥

આ સ્મા રથં વૃષપાણેષુ તિષ્ઠસિ શાર્યાતસ્ય પ્રભૃતા યેષુ મન્દસે ।
ઇન્દ્ર યથા સુતસોમેષુ ચાકનો ઽનર્વાણં શ્લોકમ્ આ રોહસે દિવિ ॥

અદદા અર્ભામ્ મહતે વચસ્યવે કક્ષીવતે વૃચયામ્ ઇન્દ્ર સુન્વતે ।
મેનાભવો વૃષણશ્વસ્ય સુક્રતો વિશ્વેત્ તા તે સવનેષુ પ્રવાચ્યા ॥

ઇન્દ્રો અશ્રાયિ સુધ્યો નિરેકે પજ્રેષુ સ્તોમો દુર્યો ન યૂપઃ ।
અશ્વયુર્ ગવ્યૂ રથયુર્ વસૂયુર્ ઇન્દ્ર ઇદ્ રાયઃ ક્ષયતિ પ્રયન્તા ॥

ઇદં નમો વૃષભાય સ્વરાજે સત્યશુષ્માય તવસે ઽવાચિ ।
અસ્મિન્ન્ ઇન્દ્ર વૃજને સર્વવીરાઃ સ્મત્ સૂરિભિસ્ તવ શર્મન્ સ્યામ ॥