ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.050

ઉદ્ ઉ ત્યં જાતવેદસં દેવં વહન્તિ કેતવઃ ।
દૃશે વિશ્વાય સૂર્યમ્ ॥

અપ ત્યે તાયવો યથા નક્ષત્રા યન્ત્ય્ અક્તુભિઃ ।
સૂરાય વિશ્વચક્ષસે ॥

અદૃશ્રમ્ અસ્ય કેતવો વિ રશ્મયો જનાઁ અનુ ।
ભ્રાજન્તો અગ્નયો યથા ॥

તરણિર્ વિશ્વદર્શતો જ્યોતિષ્કૃદ્ અસિ સૂર્ય ।
વિશ્વમ્ આ ભાસિ રોચનમ્ ॥

પ્રત્યઙ્ દેવાનાં વિશઃ પ્રત્યઙ્ઙ્ ઉદ્ એષિ માનુષાન્ ।
પ્રત્યઙ્ વિશ્વં સ્વર્ દૃશે ॥

યેના પાવક ચક્ષસા ભુરણ્યન્તં જનાઁ અનુ ।
ત્વં વરુણ પશ્યસિ ॥

વિ દ્યામ્ એષિ રજસ્ પૃથ્વ્ અહા મિમાનો અક્તુભિઃ ।
પશ્યઞ્ જન્માનિ સૂર્ય ॥

સપ્ત ત્વા હરિતો રથે વહન્તિ દેવ સૂર્ય ।
શોચિષ્કેશં વિચક્ષણ ॥

અયુક્ત સપ્ત શુન્ધ્યુવઃ સૂરો રથસ્ય નપ્ત્યઃ ।
તાભિર્ યાતિ સ્વયુક્તિભિઃ ॥

ઉદ્ વયં તમસસ્ પરિ જ્યોતિષ્ પશ્યન્ત ઉત્તરમ્ ।
દેવં દેવત્રા સૂર્યમ્ અગન્મ જ્યોતિર્ ઉત્તમમ્ ॥

ઉદ્યન્ન્ અદ્ય મિત્રમહ આરોહન્ન્ ઉત્તરાં દિવમ્ ।
હૃદ્રોગમ્ મમ સૂર્ય હરિમાણં ચ નાશય ॥

શુકેષુ મે હરિમાણં રોપણાકાસુ દધ્મસિ ।
અથો હારિદ્રવેષુ મે હરિમાણં નિ દધ્મસિ ॥

ઉદ્ અગાદ્ અયમ્ આદિત્યો વિશ્વેન સહસા સહ ।
દ્વિષન્તમ્ મહ્યં રન્ધયન્ મો અહં દ્વિષતે રધમ્ ॥