ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.047

અયં વામ્ મધુમત્તમઃ સુતઃ સોમ ઋતાવૃધા ।
તમ્ અશ્વિના પિબતં તિરોઅહ્ન્યં ધત્તં રત્નાનિ દાશુષે ॥

ત્રિવન્ધુરેણ ત્રિવૃતા સુપેશસા રથેના યાતમ્ અશ્વિના ।
કણ્વાસો વામ્ બ્રહ્મ કૃણ્વન્ત્ય્ અધ્વરે તેષાં સુ શૃણુતં હવમ્ ॥

અશ્વિના મધુમત્તમમ્ પાતં સોમમ્ ઋતાવૃધા ।
અથાદ્ય દસ્રા વસુ બિભ્રતા રથે દાશ્વાંસમ્ ઉપ ગચ્છતમ્ ॥

ત્રિષધસ્થે બર્હિષિ વિશ્વવેદસા મધ્વા યજ્ઞમ્ મિમિક્ષતમ્ ।
કણ્વાસો વાં સુતસોમા અભિદ્યવો યુવાં હવન્તે અશ્વિના ॥

યાભિઃ કણ્વમ્ અભિષ્ટિભિઃ પ્રાવતં યુવમ્ અશ્વિના ।
તાભિઃ ષ્વ્ અ1સ્માઁ અવતં શુભસ્ પતી પાતં સોમમ્ ઋતાવૃધા ॥

સુદાસે દસ્રા વસુ બિભ્રતા રથે પૃક્ષો વહતમ્ અશ્વિના ।
રયિં સમુદ્રાદ્ ઉત વા દિવસ્ પર્ય્ અસ્મે ધત્તમ્ પુરુસ્પૃહમ્ ॥

યન્ નાસત્યા પરાવતિ યદ્ વા સ્થો અધિ તુર્વશે ।
અતો રથેન સુવૃતા ન આ ગતં સાકં સૂર્યસ્ય રશ્મિભિઃ ॥

અર્વાઞ્ચા વાં સપ્તયો ઽધ્વરશ્રિયો વહન્તુ સવનેદ્ ઉપ ।
ઇષમ્ પૃઞ્ચન્તા સુકૃતે સુદાનવ આ બર્હિઃ સીદતં નરા ॥

તેન નાસત્યા ગતં રથેન સૂર્યત્વચા ।
યેન શશ્વદ્ ઊહથુર્ દાશુષે વસુ મધ્વઃ સોમસ્ય પીતયે ॥

ઉક્થેભિર્ અર્વાગ્ અવસે પુરૂવસૂ અર્કૈશ્ ચ નિ હ્વયામહે ।
શશ્વત્ કણ્વાનાં સદસિ પ્રિયે હિ કં સોમમ્ પપથુર્ અશ્વિના ॥