ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.045

ત્વમ્ અગ્ને વસૂઁર્ ઇહ રુદ્રાઁ આદિત્યાઁ ઉત ।
યજા સ્વધ્વરં જનમ્ મનુજાતં ઘૃતપ્રુષમ્ ॥

શ્રુષ્ટીવાનો હિ દાશુષે દેવા અગ્ને વિચેતસઃ ।
તાન્ રોહિદશ્વ ગિર્વણસ્ ત્રયસ્ત્રિંશતમ્ આ વહ ॥

પ્રિયમેધવદ્ અત્રિવજ્ જાતવેદો વિરૂપવત્ ।
અઙ્ગિરસ્વન્ મહિવ્રત પ્રસ્કણ્વસ્ય શ્રુધી હવમ્ ॥

મહિકેરવ ઊતયે પ્રિયમેધા અહૂષત ।
રાજન્તમ્ અધ્વરાણામ્ અગ્નિં શુક્રેણ શોચિષા ॥

ઘૃતાહવન સન્ત્યેમા ઉ ષુ શ્રુધી ગિરઃ ।
યાભિઃ કણ્વસ્ય સૂનવો હવન્તે ઽવસે ત્વા ॥

ત્વાં ચિત્રશ્રવસ્તમ હવન્તે વિક્ષુ જન્તવઃ ।
શોચિષ્કેશમ્ પુરુપ્રિયાગ્ને હવ્યાય વોળ્હવે ॥

નિ ત્વા હોતારમ્ ઋત્વિજં દધિરે વસુવિત્તમમ્ ।
શ્રુત્કર્ણં સપ્રથસ્તમં વિપ્રા અગ્ને દિવિષ્ટિષુ ॥

આ ત્વા વિપ્રા અચુચ્યવુઃ સુતસોમા અભિ પ્રયઃ ।
બૃહદ્ ભા બિભ્રતો હવિર્ અગ્ને મર્તાય દાશુષે ॥

પ્રાતર્યાવ્ણઃ સહસ્કૃત સોમપેયાય સન્ત્ય ।
ઇહાદ્ય દૈવ્યં જનમ્ બર્હિર્ આ સાદયા વસો ॥

અર્વાઞ્ચં દૈવ્યં જનમ્ અગ્ને યક્ષ્વ સહૂતિભિઃ ।
અયં સોમઃ સુદાનવસ્ તમ્ પાત તિરોઅહ્ન્યમ્ ॥