ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.032

ઇન્દ્રસ્ય નુ વીર્યાણિ પ્ર વોચં યાનિ ચકાર પ્રથમાનિ વજ્રી ।
અહન્ન્ અહિમ્ અન્વ્ અપસ્ તતર્દ પ્ર વક્ષણા અભિનત્ પર્વતાનામ્ ॥

અહન્ન્ અહિમ્ પર્વતે શિશ્રિયાણં ત્વષ્ટાસ્મૈ વજ્રં સ્વર્યં તતક્ષ ।
વાશ્રા ઇવ ધેનવઃ સ્યન્દમાના અઞ્જઃ સમુદ્રમ્ અવ જગ્મુર્ આપઃ ॥

વૃષાયમાણો ઽવૃણીત સોમં ત્રિકદ્રુકેષ્વ્ અપિબત્ સુતસ્ય ।
આ સાયકમ્ મઘવાદત્ત વજ્રમ્ અહન્ન્ એનમ્ પ્રથમજામ્ અહીનામ્ ॥

યદ્ ઇન્દ્રાહન્ પ્રથમજામ્ અહીનામ્ આન્ માયિનામ્ અમિનાઃ પ્રોત માયાઃ ।
આત્ સૂર્યં જનયન્ દ્યામ્ ઉષાસં તાદીત્ના શત્રું ન કિલા વિવિત્સે ॥

અહન્ વૃત્રં વૃત્રતરં વ્યંસમ્ ઇન્દ્રો વજ્રેણ મહતા વધેન ।
સ્કન્ધાંસીવ કુલિશેના વિવૃક્ણાહિઃ શયત ઉપપૃક્ પૃથિવ્યાઃ ॥

અયોદ્ધેવ દુર્મદ આ હિ જુહ્વે મહાવીરં તુવિબાધમ્ ઋજીષમ્ ।
નાતારીદ્ અસ્ય સમૃતિં વધાનાં સં રુજાનાઃ પિપિષ ઇન્દ્રશત્રુઃ ॥

અપાદ્ અહસ્તો અપૃતન્યદ્ ઇન્દ્રમ્ આસ્ય વજ્રમ્ અધિ સાનૌ જઘાન ।
વૃષ્ણો વધ્રિઃ પ્રતિમાનમ્ બુભૂષન્ પુરુત્રા વૃત્રો અશયદ્ વ્યસ્તઃ ॥

નદં ન ભિન્નમ્ અમુયા શયાનમ્ મનો રુહાણા અતિ યન્ત્ય્ આપઃ ।
યાશ્ ચિદ્ વૃત્રો મહિના પર્યતિષ્ઠત્ તાસામ્ અહિઃ પત્સુતઃશીર્ બભૂવ ॥

નીચાવયા અભવદ્ વૃત્રપુત્રેન્દ્રો અસ્યા અવ વધર્ જભાર ।
ઉત્તરા સૂર્ અધરઃ પુત્ર આસીદ્ દાનુઃ શયે સહવત્સા ન ધેનુઃ ॥

અતિષ્ઠન્તીનામ્ અનિવેશનાનાં કાષ્ઠાનામ્ મધ્યે નિહિતં શરીરમ્ ।
વૃત્રસ્ય નિણ્યં વિ ચરન્ત્ય્ આપો દીર્ઘં તમ આશયદ્ ઇન્દ્રશત્રુઃ ॥

દાસપત્નીર્ અહિગોપા અતિષ્ઠન્ નિરુદ્ધા આપઃ પણિનેવ ગાવઃ ।
અપામ્ બિલમ્ અપિહિતં યદ્ આસીદ્ વૃત્રં જઘન્વાઁ અપ તદ્ વવાર ॥

અશ્વ્યો વારો અભવસ્ તદ્ ઇન્દ્ર સૃકે યત્ ત્વા પ્રત્યહન્ દેવ એકઃ ।
અજયો ગા અજયઃ શૂર સોમમ્ અવાસૃજઃ સર્તવે સપ્ત સિન્ધૂન્ ॥

નાસ્મૈ વિદ્યુન્ ન તન્યતુઃ સિષેધ ન યામ્ મિહમ્ અકિરદ્ ધ્રાદુનિં ચ ।
ઇન્દ્રશ્ ચ યદ્ યુયુધાતે અહિશ્ ચોતાપરીભ્યો મઘવા વિ જિગ્યે ॥

અહેર્ યાતારં કમ્ અપશ્ય ઇન્દ્ર હૃદિ યત્ તે જઘ્નુષો ભીર્ અગચ્છત્ ।
નવ ચ યન્ નવતિં ચ સ્રવન્તીઃ શ્યેનો ન ભીતો અતરો રજાંસિ ॥

ઇન્દ્રો યાતો ઽવસિતસ્ય રાજા શમસ્ય ચ શૃઙ્ગિણો વજ્રબાહુઃ ।
સેદ્ ઉ રાજા ક્ષયતિ ચર્ષણીનામ્ અરાન્ ન નેમિઃ પરિ તા બભૂવ ॥