ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.030

આ વ ઇન્દ્રં ક્રિવિં યથા વાજયન્તઃ શતક્રતુમ્ ।
મંહિષ્ઠં સિઞ્ચ ઇન્દુભિઃ ॥

શતં વા યઃ શુચીનાં સહસ્રં વા સમાશિરામ્ ।
એદ્ ઉ નિમ્નં ન રીયતે ॥

સં યન્ મદાય શુષ્મિણ એના હ્ય્ અસ્યોદરે ।
સમુદ્રો ન વ્યચો દધે ॥

અયમ્ ઉ તે સમ્ અતસિ કપોત ઇવ ગર્ભધિમ્ ।
વચસ્ તચ્ ચિન્ ન ઓહસે ॥

સ્તોત્રં રાધાનામ્ પતે ગિર્વાહો વીર યસ્ય તે ।
વિભૂતિર્ અસ્તુ સૂનૃતા ॥

ઊર્ધ્વસ્ તિષ્ઠા ન ઊતયે ઽસ્મિન્ વાજે શતક્રતો ।
સમ્ અન્યેષુ બ્રવાવહૈ ॥

યોગે-યોગે તવસ્તરં વાજે-વાજે હવામહે ।
સખાય ઇન્દ્રમ્ ઊતયે ॥

આ ઘા ગમદ્ યદિ શ્રવત્ સહસ્રિણીભિર્ ઊતિભિઃ ।
વાજેભિર્ ઉપ નો હવમ્ ॥

અનુ પ્રત્નસ્યૌકસો હુવે તુવિપ્રતિં નરમ્ ।
યં તે પૂર્વમ્ પિતા હુવે ॥

તં ત્વા વયં વિશ્વવારા શાસ્મહે પુરુહૂત ।
સખે વસો જરિતૃભ્યઃ ॥

અસ્માકં શિપ્રિણીનાં સોમપાઃ સોમપાવ્નામ્ ।
સખે વજ્રિન્ સખીનામ્ ॥

તથા તદ્ અસ્તુ સોમપાઃ સખે વજ્રિન્ તથા કૃણુ ।
યથા ત ઉશ્મસીષ્ટયે ॥

રેવતીર્ નઃ સધમાદ ઇન્દ્રે સન્તુ તુવિવાજાઃ ।
ક્ષુમન્તો યાભિર્ મદેમ ॥

આ ઘ ત્વાવાન્ ત્મનાપ્તઃ સ્તોતૃભ્યો ધૃષ્ણવ્ ઇયાનઃ ।
ઋણોર્ અક્ષં ન ચક્ર્યોઃ ॥

આ યદ્ દુવઃ શતક્રતવ્ આ કામં જરિતૄણામ્ ।
ઋણોર્ અક્ષં ન શચીભિઃ ॥

શશ્વદ્ ઇન્દ્રઃ પોપ્રુથદ્ભિર્ જિગાય નાનદદ્ભિઃ શાશ્વસદ્ભિર્ ધનાનિ ।
સ નો હિરણ્યરથં દંસનાવાન્ સ નઃ સનિતા સનયે સ નો ઽદાત્ ॥

આશ્વિનાવ્ અશ્વાવત્યેષા યાતં શવીરયા ।
ગોમદ્ દસ્રા હિરણ્યવત્ ॥

સમાનયોજનો હિ વાં રથો દસ્રાવ્ અમર્ત્યઃ ।
સમુદ્રે અશ્વિનેયતે ॥

ન્ય્ અ1ઘ્ન્યસ્ય મૂર્ધનિ ચક્રં રથસ્ય યેમથુઃ ।
પરિ દ્યામ્ અન્યદ્ ઈયતે ॥

કસ્ ત ઉષઃ કધપ્રિયે ભુજે મર્તો અમર્ત્યે ।
કં નક્ષસે વિભાવરિ ॥

વયં હિ તે અમન્મહ્ય્ આન્તાદ્ આ પરાકાત્ ।
અશ્વે ન ચિત્રે અરુષિ ॥

ત્વં ત્યેભિર્ આ ગહિ વાજેભિર્ દુહિતર્ દિવઃ ।
અસ્મે રયિં નિ ધારય ॥