ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.022

પ્રાતર્યુજા વિ બોધયાશ્વિનાવ્ એહ ગચ્છતામ્ ।
અસ્ય સોમસ્ય પીતયે ॥

યા સુરથા રથીતમોભા દેવા દિવિસ્પૃશા ।
અશ્વિના તા હવામહે ॥

યા વાં કશા મધુમત્ય્ અશ્વિના સૂનૃતાવતી ।
તયા યજ્ઞમ્ મિમિક્ષતમ્ ॥

નહિ વામ્ અસ્તિ દૂરકે યત્રા રથેન ગચ્છથઃ ।
અશ્વિના સોમિનો ગૃહમ્ ॥

હિરણ્યપાણિમ્ ઊતયે સવિતારમ્ ઉપ હ્વયે ।
સ ચેત્તા દેવતા પદમ્ ॥

અપાં નપાતમ્ અવસે સવિતારમ્ ઉપ સ્તુહિ ।
તસ્ય વ્રતાન્ય્ ઉશ્મસિ ॥

વિભક્તારં હવામહે વસોશ્ ચિત્રસ્ય રાધસઃ ।
સવિતારં નૃચક્ષસમ્ ॥

સખાય આ નિ ષીદત સવિતા સ્તોમ્યો નુ નઃ ।
દાતા રાધાંસિ શુમ્ભતિ ॥

અગ્ને પત્નીર્ ઇહા વહ દેવાનામ્ ઉશતીર્ ઉપ ।
ત્વષ્ટારં સોમપીતયે ॥

આ ગ્ના અગ્ન ઇહાવસે હોત્રાં યવિષ્ઠ ભારતીમ્ ।
વરૂત્રીં ધિષણાં વહ ॥

અભિ નો દેવીર્ અવસા મહઃ શર્મણા નૃપત્નીઃ ।
અચ્છિન્નપત્રાઃ સચન્તામ્ ॥

ઇહેન્દ્રાણીમ્ ઉપ હ્વયે વરુણાનીં સ્વસ્તયે ।
અગ્નાયીં સોમપીતયે ॥

મહી દ્યૌઃ પૃથિવી ચ ન ઇમં યજ્ઞમ્ મિમિક્ષતામ્ ।
પિપૃતાં નો ભરીમભિઃ ॥

તયોર્ ઇદ્ ઘૃતવત્ પયો વિપ્રા રિહન્તિ ધીતિભિઃ ।
ગન્ધર્વસ્ય ધ્રુવે પદે ॥

સ્યોના પૃથિવિ ભવાનૃક્ષરા નિવેશની ।
યચ્છા નઃ શર્મ સપ્રથઃ ॥

અતો દેવા અવન્તુ નો યતો વિષ્ણુર્ વિચક્રમે ।
પૃથિવ્યાઃ સપ્ત ધામભિઃ ॥

ઇદં વિષ્ણુર્ વિ ચક્રમે ત્રેધા નિ દધે પદમ્ ।
સમૂળ્હમ્ અસ્ય પાંસુરે ॥

ત્રીણિ પદા વિ ચક્રમે વિષ્ણુર્ ગોપા અદાભ્યઃ ।
અતો ધર્માણિ ધારયન્ ॥

વિષ્ણોઃ કર્માણિ પશ્યત યતો વ્રતાનિ પસ્પશે ।
ઇન્દ્રસ્ય યુજ્યઃ સખા ॥

તદ્ વિષ્ણોઃ પરમમ્ પદં સદા પશ્યન્તિ સૂરયઃ ।
દિવીવ ચક્ષુર્ આતતમ્ ॥

તદ્ વિપ્રાસો વિપન્યવો જાગૃવાંસઃ સમ્ ઇન્ધતે ।
વિષ્ણોર્ યત્ પરમમ્ પદમ્ ॥