ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.007

ઇન્દ્રમ્ ઇદ્ ગાથિનો બૃહદ્ ઇન્દ્રમ્ અર્કેભિર્ અર્કિણઃ ।
ઇન્દ્રં વાણીર્ અનૂષત ॥

ઇન્દ્ર ઇદ્ ધર્યોઃ સચા સમ્મિશ્લ આ વચોયુજા ।
ઇન્દ્રો વજ્રી હિરણ્યયઃ ॥

ઇન્દ્રો દીર્ઘાય ચક્ષસ આ સૂર્યં રોહયદ્ દિવિ ।
વિ ગોભિર્ અદ્રિમ્ ઐરયત્ ॥

ઇન્દ્ર વાજેષુ નો ઽવ સહસ્રપ્રધનેષુ ચ ।
ઉગ્ર ઉગ્રાભિર્ ઊતિભિઃ ॥

ઇન્દ્રં વયમ્ મહાધન ઇન્દ્રમ્ અર્ભે હવામહે ।
યુજં વૃત્રેષુ વજ્રિણમ્ ॥

સ નો વૃષન્ન્ અમું ચરું સત્રાદાવન્ન્ અપા વૃધિ ।
અસ્મભ્યમ્ અપ્રતિષ્કુતઃ ॥

તુઞ્જે-તુઞ્જે ય ઉત્તરે સ્તોમા ઇન્દ્રસ્ય વજ્રિણઃ ।
ન વિન્ધે અસ્ય સુષ્ટુતિમ્ ॥

વૃષા યૂથેવ વંસગઃ કૃષ્ટીર્ ઇયર્ત્ય્ ઓજસા ।
ઈશાનો અપ્રતિષ્કુતઃ ॥

ય એકશ્ ચર્ષણીનાં વસૂનામ્ ઇરજ્યતિ ।
ઇન્દ્રઃ પઞ્ચ ક્ષિતીનામ્ ॥

ઇન્દ્રં વો વિશ્વતસ્ પરિ હવામહે જનેભ્યઃ ।
અસ્માકમ્ અસ્તુ કેવલઃ ॥