રેવાખાણ્ડ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 197

॥ ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવન્ત્યખણ્ડે રેવાખણ્ડે હંસતીર્થમાહાત્મ્યવર્ણનં નામ ષણ્ણવત્યુત્તરશતતમો ઽધ્યાયઃ ॥
ર્ક્વ્ અધ્યાય 197
શ્રીમાર્કણ્ડેય ઉવાચ:
તસ્યૈવાનન્તરં ગચ્છેત્ સૂર્યતીર્થમ્ અનુત્તમમ્ ।
મૂલસ્થાનમિતિ ખ્યાતં પદ્મજસ્થાપિતં શુભમ્

મૂલશ્રીપતિના દેવી પ્રોક્તા સ્થાપય ભાસ્કરમ્ ।
શ્રુત્વા દેવોદિતં દેવી સ્થાપયામાસ ભાસ્કરમ્

પ્રોચ્યતે નર્મદાતીરે મૂલસ્થાનાખ્યભાસ્કરઃ

તત્ર તીર્થે નરો યસ્તુ સ્નાત્વા નિયતમાનસઃ ।
સંતર્પ્ય પિતૃદેવાંશ્ચ પિણ્ડેન સલિલેન ચ

મૂલસ્થાનં તતઃ પશ્યેત્ સ ગચ્છેત્ પરમાં ગતિમ્ ।
ગુહ્યાદ્ગુહ્યતરસ્તત્ર વિશેષસ્તુ શ્રુતો મયા

સમાગમે મુનીનાં તુ શઙ્કરાચ્છશિશેખરાત્ ।
સદા વૈ શુક્લસપ્તમ્યાં મૂલમાદિત્યવાસરઃ

તદા રેવાજલં ગત્વા સ્નાત્વા સંતર્પ્ય દેવતાઃ ।
પિત્ઃંશ્ચ ભરતશ્રેષ્ઠ દત્ત્વા દાનં સ્વશક્તિતઃ

કરવીરૈસ્ તતો ગત્વા રક્તચન્દનવારિણા ।
સંસ્થાપ્ય ભાસ્કરં ભક્ત્યા સમ્પૂજ્ય ચ યથાવિધિ

તતઃ સાગુરુકૈર્ ધૂપૈઃ કુન્દરૈશ્ચ વિશેષતઃ ।
ધૂપયેદ્ દેવદેવેશં દીપાન્ બોધ્ય દિશો દશ

ઉપોષ્ય જાગરં કુર્યાદ્ગીતવાદ્યં વિશેષતઃ ।
એવં કૃતે મહીપાલ ન ભવેદ્ ઉગ્રદુઃખભાક્

સૂર્યલોકે વસેત્ તાવદ્ યાવત્ કલ્પશતત્રયમ્ ।
ગન્ધર્વૈર્ અપ્સરોભિશ્ચ સેવ્યમાનો નૃપોત્તમ