રેવાખાણ્ડ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 137

॥ ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવન્ત્યખણ્ડે રેવાખણ્ડે અહલ્યાતીર્થમાહાત્મ્યવર્ણનં નામ ષટ્ત્રિંશદધિકશતતમો ઽધ્યાયઃ ॥
ર્ક્વ્ અધ્યાય 137
માર્કણ્ડેય ઉવાચ:
ધર્મપુત્ર તતો ગચ્છેત્ કર્કટેશ્વરમુત્તમમ્ ।
ઉત્તરે નર્મદાકૂલે સર્વપાપક્ષયંકરમ્

તત્ર સ્નાત્વા વિધાનેન યસ્તુ પૂજયતે શિવમ્ ।
અનિવર્તિકા ગતિસ્તસ્ય રુદ્રલોકાદ્ અસંશયમ્

તસ્ય તીર્થસ્ય માહાત્મ્યં પુરાણે યચ્છ્રુતં મયા ।
ન તદ્વર્ણયિતું શક્યં સંક્ષેપેણ વદામ્યતઃ

તત્ર તીર્થે તુ યઃ કુર્યાત્કિંચિત્કર્મ શુભાશુભમ્ ।
હર્ષાન્ મદાન્ મહારાજ તત્સર્વં જાયતે ઽક્ષયમ્

તત્ર તીર્થે તપસ્તપ્ત્વા વાલખિલ્યા મરીચયઃ ।
રમન્તે ઽદ્યાપિ લોકેષુ સ્વેચ્છયા કુરુનન્દન

તત્રસ્થાસ્તન્ન જાનન્તિ નરાજ્ઞાનબહિષ્કૃતાઃ ।
શરીરસ્થમ્ ઇવાત્માનમ્ અક્ષયં જ્યોતિખ્યયમ્

તત્ર તીર્થે નૃપશ્રેષ્ઠ દેવી નારાયણી પુરા ।
અદ્યાપિ તપતે ઘોરં તપો યાવત્કિલાર્બુદમ્

તત્ર તીર્થે તુ યઃ સ્નાત્વા તર્પયેત્ પિતૃદેવતાઃ ।
તસ્ય તે દ્વાદશાબ્દાનિ તૃપ્તિં યાન્તિ પિતામહાઃ