રામચરિતમાનસ · અધ્યાય 4

જામવન્ત કે બચન સુહાયે । સુનિ હનુમન્ત હૃદય અતિ ભાયે ॥
તબ લગિ મોહિ પરિખહુ તુમ્હ ભાઈ। સહિ દુખ કન્દમૂલ ફલખાઈ ૧॥
જબ લગિ આવૌઁ સીતહિ દેખી। હોઇ કાજ મોહિ હરષ બિસેખી ॥
અસ કહિ નાઇ સબન્હિ કહૂઁ માથા ।ચલેઉ હરષિ હિયઁ ધરિ રઘુનાથા ॥૨॥

સિન્ધુ તીર એક ભૂધર સુન્દર।કૌતુક કૂદિ ચઢેઉ તા ઊપર ॥
બાર બાર રઘુબીર સઁભારી । તરકેઉ પવન-તનય બલ ભારી ॥૩॥

જેહિ ગિરિ ચરન દેઇ હનુમન્તા । ચલેઉ સો ગા પાતાલ તુરન્તા ॥
જિમિ અમોઘ રઘુપતિ કર બાના । તેહી ભાઁતિ ચલા હનુમાના ॥૪॥