રામાયણ · અધ્યાય 7.095

તથા તયોઃ કથયતોર્ દુર્વાસા ભગવાન્ ઋષિઃ
રામસ્ય દર્શનાકાઙ્ક્ષી રાજદ્વારમ્ ઉપાગમત્

સો ઽભિગમ્ય ચ સૌમિત્રિમ્ ઉવાચ ઋષિસત્તમઃ
રામં દર્શય મે શીઘ્રં પુરા મે ઽર્થો ઽતિવર્તતે

મુનેસ્ તુ ભાષિતં શ્રુત્વા લક્ષ્મણઃ પરવીરહા
અભિવાદ્ય મહાત્માનં વાક્યમ્ એતદ્ ઉવાચ હ

કિં કાર્યં બ્રૂહિ ભગવન્ કો વાર્થઃ કિં કરોમ્ય્ અહમ્
વ્યગ્રો હિ રાઘવો બ્રહ્મન્ મુહૂર્તં વા પ્રતીક્ષતામ્

તચ્ છ્રુત્વા ઋષિશાર્દૂલઃ ક્રોધેન કલુષીકૃતઃ
ઉવાચ લક્ષ્મણં વાક્યં નિર્દહન્ન્ ઇવ ચક્ષુષા

અસ્મિન્ ક્ષણે માં સૌમિત્રે રામાય પ્રતિવેદય
વિષયં ત્વાં પુરં ચૈવ શપિષ્યે રાઘવં તથા

ભરતં ચૈવ સૌમિત્રે યુષ્માકં યા ચ સંતતિઃ
ન હિ શક્ષ્યામ્ય્ અહં ભૂયો મન્યું ધારયિતું હૃદિ

તચ્ છ્રુત્વા ઘોરસંકાશં વાક્યં તસ્ય મહાત્મનઃ
ચિન્તયામ્ આસ મનસા તસ્ય વાક્યસ્ય નિશ્ચયમ્

એકસ્ય મરણં મે ઽસ્તુ મા ભૂત્ સર્વવિનાશનમ્
ઇતિ બુદ્ધ્યા વિનિશ્ચિત્ય રાઘવાય ન્યવેદયત્

લક્ષ્મણસ્ય વચઃ શ્રુત્વા રામઃ કાલં વિસૃજ્ય ચ
નિષ્પત્ય ત્વરિતં રાજા અત્રેઃ પુત્રં દદર્શ હ

સો ઽભિવાદ્ય મહાત્માનં જ્વલન્તમ્ ઇવ તેજસા
કિં કાર્યમ્ ઇતિ કાકુત્સ્થઃ કૃતાઞ્જલિર્ અભાષત

તદ્ વાક્યં રાઘવેણ્ણોક્તં શ્રુત્વા મુનિવરઃ પ્રભુઃ
પ્રત્યાહ રામં દુર્વાસાઃ શ્રૂયતાં ધર્મવત્સલ

અદ્ય વર્ષસહસ્રસ્ય સમાપ્તિર્ મમ રાઘવ
સો ઽહં ભોજનમ્ ઇચ્છામિ યથાસિદ્ધં તવાનઘ

તચ્ છ્રુત્વા વચનં રામો હર્ષેણ મહતાન્વિતઃ
ભોજનં મુનિમુખ્યાય યથાસિદ્ધમ્ ઉપાહરત્

સ તુ ભુક્ત્વા મુનિશ્રેષ્ઠસ્ તદ્ અન્નમ્ અમૃતોપમમ્
સાધુ રામેતિ સંભાષ્ય સ્વમ્ આશ્રમમ્ ઉપાગમત્

તસ્મિન્ ગતે મહાતેજા રાઘવઃ પ્રીતમાનસઃ
સંસ્મૃત્ય કાલવાક્યાનિ તતો દુઃખમ્ ઉપેયિવાન્

દુઃખેન ચ સુસંતપ્તઃ સ્મૃત્વા તદ્ ઘોરદર્શનમ્
અવાન્મુખો દીનમના વ્યાહર્તું ન શશાક હ

તતો બુદ્ધ્યા વિનિશ્ચિત્ય કાલવાક્યાનિ રાઘવઃ
નૈતદ્ અસ્તીતિ ચોક્ત્વા સ તૂષ્ણીમ્ આસીન્ મહાયશાઃ