રામાયણ · અધ્યાય 7.076

લક્ષ્મણસ્ય તુ તદ્ વાક્યં શ્રુત્વા શત્રુનિબર્હણઃ
વૃત્રઘાતમ્ અશેષેણ કથયેત્ય્ આહ લક્ષ્મણમ્

રાઘવેણૈવમ્ ઉક્તસ્ તુ સુમિત્રાનન્દવર્ધનઃ
ભૂય એવ કથાં દિવ્યાં કથયામ્ આસ લક્ષ્મણઃ

સહસ્રાક્ષવચઃ શ્રુત્વા સર્વેષાં ચ દિવૌકસામ્
વિષ્ણુર્ દેવાન્ ઉવાચેદં સર્વાન્ ઇન્દ્રપુરોગમાન્

પૂર્વં સૌહૃદબદ્ધો ઽસ્મિ વૃત્રસ્ય સુમહાત્મનઃ
તેન યુષ્મત્ પ્રિયાર્થં વૈ નાહં હન્મિ મહાસુરમ્

અવશ્યં કરણીયં ચ ભવતાં સુખમ્ ઉત્તમમ્
તસ્માદ્ ઉપાયમ્ આખ્યાસ્યે યેન વૃત્રં હનિષ્યથ

ત્રિધા ભૂતં કરિષ્યે ઽહમ્ આત્માનં સુરસત્તમાઃ
તેન વૃત્રં સહસ્રાક્ષો હનિષ્યતિ ન સંશયઃ

એકો ઽંશો વાસવં યાતુ દ્વિતીયો વજ્રમ્ એવ તુ
તૃતીયો ભૂતલં શક્રસ્ તતો વૃત્રં હનિષ્યતિ

તથા બ્રુવતિ દેવેશે દેવા વાક્યમ્ અથાબ્રુવન્
એવમ્ એતન્ ન સંદેહો યથા વદસિ દૈત્યહન્

ભદ્રં તે ઽસ્તુ ગમિષ્યામો વૃત્રાસુરવધૈષિણઃ
ભજસ્વ પરમોદારવાસવં સ્વેન તેજસા

તતઃ સર્વે મહાત્માનઃ સહસ્રાક્ષપુરોગમાઃ
તદ્ અરણ્યમ્ ઉપાક્રામન્ યત્ર વૃત્રો મહાસુરઃ

તે ઽપશ્યંસ્ તેજસા ભૂતં તપન્તમ્ અસુરોત્તમમ્
પિબન્તમ્ ઇવ લોકાંસ્ ત્રીન્ નિર્દહન્તમ્ ઇવામ્બરમ્

દૃષ્ટ્વૈવ ચાસુરશ્રેષ્ઠં દેવાસ્ ત્રાસમ્ ઉપાગમન્
કથમ્ એનં વધિષ્યામઃ કથં ન સ્યાત્ પરાજયઃ

તેષાં ચિન્તયતાં તત્ર સહસ્રાક્ષઃ પુરંદરઃ
વજ્રં પ્રગૃહ્ય બાહુભ્યાં પ્રહિણોદ્ વૃત્રમૂર્ધનિ

કાલાગ્નિનેવ ઘોરેણ દીપ્તેનેવ મહાર્ચિષા
પ્રતપ્તં વૃત્રશિરસિ જગત્ ત્રાસમ્ ઉપાગમત્

અસંભાવ્યં વધં તસ્ય વૃત્રસ્ય વિબુધાધિપઃ
ચિન્તયાનો જગામાશુ લોકસ્યાન્તં મહાયશાઃ

તમ્ ઇન્દ્રં બ્રહ્મહત્યાશુ ગચ્છન્તમ્ અનુગચ્છતિ
અપતચ્ ચાસ્ય ગાત્રેષુ તમ્ ઇન્દ્રં દુઃખમ્ આવિશત્

હતારયઃ પ્રનષ્ટેન્દ્રા દેવાઃ સાગ્નિપુરોગમાઃ
વિષ્ણું ત્રિભુવણશ્રેષ્ઠં મુહુર્ મુહુર્ અપૂજયન્

ત્વં ગતિઃ પરમા દેવ પૂર્વજો જગતઃ પ્રભુઃ
રથાર્થં સર્વભૂતાનાં વિષ્ણુત્વમ્ ઉપજગ્મિવાન્

હતશ્ ચાયં ત્વયા વૃત્રો બ્રહ્મહત્યા ચ વાસવમ્
બાધતે સુરશાર્દૂલ મોક્ષં તસ્ય વિનિર્દિશ

તેષાં તદ્ વચનં શ્રુત્વા દેવાનાં વિષ્ણુર્ અબ્રવીત્
મામ્ એવ યજતાં શક્રઃ પાવયિષ્યામિ વજ્રિણમ્

પુણ્યેન હયમેધેન મામ્ ઇષ્ટ્વા પાકશાસનઃ
પુનર્ એષ્યતિ દેવાનામ્ ઇન્દ્રત્વમ્ અકુતોભયઃ

એવં સંદિશ્ય દેવાનાં તાં વાણીમ્ અમૃતોપમા
જગામ વિષ્ણુર્ દેવેશઃ સ્તૂયમાનસ્ ત્રિવિષ્ટપમ્