રામાયણ · અધ્યાય 7.075

તથોક્તવતિ રામે તુ ભરતે ચ મહાત્મનિ
લક્ષ્મણો ઽપિ શુભં વાક્યમ્ ઉવાચ રઘુનન્દનમ્

અશ્વમેધો મહાયજ્ઞઃ પાવનઃ સર્વપાપ્મનામ્
પાવનસ્ તવ દુર્ધર્ષો રોચતાં ક્રતુપુંગવઃ

શ્રૂયતે હિ પુરાવૃત્તં વાસવે સુમહાત્મનિ
બ્રહ્મહત્યાવૃતઃ શક્રો હયમેધેન પાવિતઃ

પુરા કિલ મહાબાહો દેવાસુરસમાગમે
વૃત્રો નામ મહાન્ આસીદ્ દૈતેયો લોકસંમતઃ

વિસ્તીર્ણા યોજનશતમ્ ઉચ્છ્રિતસ્ ત્રિગુણં તતઃ
અનુરાગેણ લોકાંસ્ ત્રીન્ સ્નેહાત્ પશ્યતિ સર્વતઃ

ધર્મજ્ઞશ્ ચ કૃતજ્ઞશ્ ચ બુદ્ધ્યા ચ પરિનિષ્ઠિતઃ
શશાસ પૃથિવીં સર્વાં ધર્મેણ સુસમાહિતઃ

તસ્મિન્ પ્રશાસતિ તદા સર્વકામદુઘા મહી
રસવન્તિ પ્રસૂતાનિ મૂલાનિ ચ ફલાનિ ચ

અકૃષ્ટપચ્યા પૃથિવી સુસંપન્ના મહાત્મનઃ
સ રાજ્યં તાદૃશં ભુઙ્ક્તે સ્ફીતમ્ અદ્ભુતદર્શનમ્

તસ્ય બુદ્ધિઃ સમુત્પન્ના તપઃ કુર્યામ્ અનુત્તમમ્
તપો હિ પરમં શ્રેયસ્ તપો હિ પરમં સુખમ્

સ નિક્ષિપ્ય સુતં જ્યેષ્ઠં પૌરેષુ પરમેશ્વરમ્
તપ ઉગ્રમ્ ઉપાતિષ્ઠત્ તાપયન્ સર્વદેવતાઃ

તપસ્ તપ્યતિ વૃત્રે તુ વાસવઃ પરમાર્તવત્
વિષ્ણું સમુપસંક્રમ્ય વાક્યમ્ એતદ્ ઉવાચ હ

તપસ્યતા મહાબાહો લોકા વૃત્રેણ નિર્જિતાઃ
બલવાન્ સ હિ ધર્માત્મા નૈનં શક્ષ્યામિ બાધિતુમ્

યદ્ય્ અસૌ તપ આતિષ્ઠેદ્ ભૂય એવ સુરેશ્વર
યાવલ્ લોકા ધરિષ્યન્તિ તાવદ્ અસ્ય વશાનુગાઃ

ત્વં ચૈનં પરમોદારમ્ ઉપેક્ષસિ મહાબલ
ક્ષણં હિ ન ભવેદ્ વૃત્રઃ ક્રુદ્ધે ત્વયિ સુરેશ્વર

યદા હિ પ્રીતિસંયોગં ત્વયા વિષ્ણો સમાગતઃ
તદા પ્રભૃતિ લોકાનાં નાથત્વમ્ ઉપલબ્ધવાન્

સ ત્વં પ્રસાદં લોકાનાં કુરુષ્વ સુમહાયશઃ
ત્વત્કૃતેન હિ સર્વં સ્યાત્ પ્રશાન્તમ્ અજરં જગત્

ઇમે હિ સર્વે વિષ્ણો ત્વાં નિરીક્ષન્તે દિવૌકસઃ
વૃત્રઘતેન મહતા એષાં સાહ્યં કુરુષ્વ હ

ત્વયા હિ નિત્યશઃ સાહ્યં કૃતમ્ એષાં મહાત્મનામ્
અસહ્યમ્ ઇદમ્ અન્યેષામ્ અગતીનાં ગતિર્ ભવાન્