રામાયણ · અધ્યાય 7.073

ઋષેર્ વચનમ્ આજ્ઞાય રામઃ સંધ્યામ્ ઉપાસિતુમ્
ઉપાક્રામત્ સરઃ પુણ્યમ્ અપ્સરોભિર્ નિષેવિતમ્

તત્રોદકમ્ ઉપસ્પૃષ્શ્ય સંધ્યામ્ અન્વાસ્ય પશ્ચિમામ્
આશ્રમં પ્રાવિશદ્ રામઃ કુમ્ભયોનેર્ મહાત્મનઃ

અસ્યાગસ્ત્યો બહુગુણં ફલમૂલં તથૌષધીઃ
શાકાનિ ચ પવિત્રાણિ ભોજનાર્થમ્ અકલ્પયત્

સ ભુક્તવાન્ નરશ્રેષ્ઠસ્ તદ્ અન્નમ્ અમૃતોપમમ્
પ્રીતશ્ ચ પરિતુષ્ટશ્ ચ તાં રાત્રિં સમુપાવસત્

પ્રભાતે કાલ્યમ્ ઉત્થાય કૃત્વાહ્નિકમ્ અરિંદમઃ
ઋષિં સમભિચક્રામ ગમનાય રઘૂત્તમઃ

અભિવાદ્યાબ્રવીદ્ રામો મહર્ષિં કુમ્ભસંભવમ્
આપૃચ્છે ત્વાં ગમિષ્યામિ મામ્ અનુજ્ઞાતુમ્ અર્હસિ

ધન્યો ઽસ્મ્ય્ અનુગૃહીતો ઽસ્મિ દર્શનેન મહાત્મનઃ
દ્રષ્ટું ચૈવાગમિષ્યામિ પાવનાર્થમ્ ઇહાત્મનઃ

તથા વદતિ કાકુત્સ્થે વાક્યમ્ અદ્ભુતદર્શનમ્
ઉવાચ પરમપ્રીતો ધર્મનેત્રસ્ તપોધનઃ

અત્યદ્ભુતમ્ ઇદં વાક્યં તવ રામ શુભાક્ષરમ્
પાવનઃ સર્વલોકાનાં ત્વમ્ એવ રઘુનન્દન

મુહૂર્તમ્ અપિ રામ ત્વાં યે નુ પશ્યન્તિ કે ચન
પાવિતાઃ સ્વર્ગભૂતાસ્ તે પૂજ્યન્તે દિવિ દૈવતૈઃ

યે ચ ત્વાં ઘોરચક્ષુર્ભિર્ ઈક્ષન્તે પ્રાણિનો ભુવિ
હતાસ્ તે યમદણ્ડેન સદ્યો નિરયગામિનઃ

ગચ્છ ચારિષ્ટમ્ અવ્યગ્રઃ પન્થાનમ્ અકુતોભયમ્
પ્રશાધિ રાજ્યં ધર્મેણ ગતિર્ હિ જગતો ભવાન્

એવમ્ ઉક્તસ્ તુ મુનિના પ્રાઞ્જલિઃ પ્ર્પગ્રહો નૃપઃ
અભ્યવાદયત પ્રાજ્ઞસ્ તમ્ ઋષિં પુણ્યશીલિનમ્

અભિવાદ્ય મુનિશ્રેષ્ઠં તાંશ્ ચ સર્વાંસ્ તપોધનાન્
અધ્યારોહત્ તદ્ અવ્યગ્રઃ પુષ્પકં હેમભૂષિતમ્

તં પ્રયાન્તં મુનિગણા આશીર્વાદૈઃ સમન્તતઃ
અપૂજયન્ મહેન્દ્રાભં સહસ્રાક્ષમ્ ઇવામરાઃ

સ્વસ્થઃ સ દદૃશે રામઃ પુષ્પકે હેમભૂષિતે
શશી મેઘસમીપસ્થો યથા જલધરાગમે

તતો ઽર્ધદિવસે પ્રાપ્તે પૂજ્યમાનસ્ તતસ્ તતઃ
અયોધ્યાં પ્રાપ્ય કાકુત્સ્થો વિમાનાદ્ અવરોહત

તતો વિસૃજ્ય રુચિરં પુષ્પકં કામગામિનમ્
કક્ષ્યાન્તરવિનિક્ષિપ્તં દ્વાઃસ્થં રામો ઽબ્રવીદ્ વચઃ

લક્ષ્મણં ભરતં ચૈવ ગત્વા તૌ લઘુવિક્રમૌ
મમાગમનમ્ આખ્યાય શબ્દાપય ચ માં ચિરમ્