રામાયણ · અધ્યાય 7.071

એતદ્ આખ્યાય રામાય મહર્ષિઃ કુમ્ભસંભવઃ
અસ્યામ્ એવાપરં વાક્યં કથાયામ્ ઉપચક્રમે

તતઃ સ દણ્ડઃ કાકુત્સ્થ બહુવર્ષગણાયુતમ્
અકરોત્ તત્ર મન્દાત્મા રાજ્યં નિહતકણ્ટકમ્

અથ કાલે તુ કસ્મિંશ્ ચિદ્ રાજા ભાર્ગવમ્ આશ્રમમ્
રમણીયમ્ ઉપાક્રામચ્ ચૈત્રે માસિ મનોરમે

તત્ર ભાર્ગવકન્યાં સ રૂપેણાપ્રતિમાં ભુવિ
વિચરન્તીં વનોદ્દેશે દણ્ડો ઽપશ્યદ્ અનુત્તમામ્

સ દૃષ્ટ્વા તાં સુદુર્મેધા અનઙ્ગશરપીડિતઃ
અભિગમ્ય સુસંવિગ્નઃ કન્યાં વચનમ્ અબ્રવીત્

કુતસ્ ત્વમ્ અસિ સુશ્રોણિ કસ્ય વાસિ સુતા શુભે
પીડિતો ઽહમ્ અનઙ્ગેન પૃચ્છામિ ત્વાં સુમધ્યમે

તસ્ય ત્વ્ એવં બ્રુવાણસ્ય મોહોન્મત્તસ્ય કામિનઃ
ભાર્ગવી પ્રત્યુવાચેદં વચઃ સાનુનયં નૃપમ્

ભાર્ગવસ્ય સુતાં વિદ્ધિ દેવસ્યાક્લિષ્ટકર્મણઃ
અરજાં નામ રાજેન્દ્ર જ્યેષ્ઠામ્ આશ્રમવાસિનીમ્

ગુરુઃ પિતા મે રાજેન્દ્ર ત્વં ચ શિષ્યો મહાત્મનઃ
વ્યસનં સુમહત્ ક્રુદ્ધઃ સ તે દદ્યાન્ મહાતપાઃ

યદિ વાત્ર મયા કાર્યં ધર્મદૃષ્ટેન સત્પથા
વરયસ્વ નૃપ શ્રેષ્ઠ પિતરં મે મહાદ્યુતિમ્

અન્યથા તુ ફલં તુભ્યં ભવેદ્ ઘોરાભિસંહિતમ્
ક્રોધેન હિ પિતા મે ઽસૌ ત્રૈલોક્યમ્ અપિ નિર્દહેત્

એવં બ્રુવાણામ્ અરજાં દણ્ડઃ કામશરાર્દિતઃ
પ્રત્યુવાચ મદોન્મત્તઃ શિરસ્ય્ આધાય સો ઽઞ્જલિમ્

પ્રસાદં કુરુ સુશ્રોણિ ન કાલં ક્ષેપ્તુમ્ અર્હસિ
ત્વત્કૃતે હિ મમ પ્રાણા વિદીર્યન્તે શુભાનને

ત્વાં પ્રાપ્ય હિ વધો વાપિ પાપં વાપિ સુદારુણમ્
ભક્તં ભજસ્વ માં ભીરુ ભજમાનં સુવિહ્વલમ્

એવમ્ ઉક્ત્વા તુ તાં કન્યાં દોર્ભ્યાં ગૃહ્ય બલાદ્ બલી
વિસ્ફુરન્તીં યથાકામં મૈથુનાયોપચક્રમે

તમ્ અનર્થં મહાઘોરં દણ્ડઃ કૃત્વા સુદારુણમ્
નગરં પ્રયયૌ ચાશુ મધુમન્તમ્ અનુત્તમમ્

અરજાપિ રુદન્તી સા આશ્રમસ્યાવિદૂરતઃ
પ્રતીક્ષતે સુસંત્રસ્તા પિતરં દેવસંનિભમ્