રામાયણ · અધ્યાય 7.070

તદ્ અદ્ભુતતમં વાક્યં શ્રુત્વાગસ્ત્યસ્ય રાઘવઃ
ગૌરવાદ્ વિસ્મયાચ્ ચૈવ ભૂયઃ પ્રષ્ટું પ્રચક્રમે

ભગવંસ્ તદ્ વનં ઘોરં તપસ્ તપ્યતિ યત્ર સઃ
શ્વેતો વૈદર્ભકો રાજા કથં તદ્ અમૃગદ્વિજમ્

નિઃસત્ત્વં ચ વનં જાતં શૂન્યં મનુજવર્જિતમ્
તપશ્ ચર્તું પ્રવિષ્ટઃ સ શ્રોતુમ્ ઇચ્છામિ તત્ત્વતઃ

રામસ્ય ભાષિતં શ્રુત્વા કૌતૂહલસમન્વિતમ્
વાક્યં પરમતેજસ્વી વક્તુમ્ એવોપચક્રમે

પુરા કૃતયુગે રામ મનુર્ દણ્ડધરઃ પ્રભુઃ
તસ્ય પુત્રો મહાન્ આસીદ્ ઇક્ષ્વાકુઃ કુલવર્ધનઃ

તં પુત્રં પૂર્વકે રાજ્યે નિક્ષિપ્ય ભુવિ દુર્જયમ્
પૃથિવ્યાં રાજવંશાનાં ભવ કર્તેત્ય્ ઉવાચ હ

તથેતિ ચ પ્રતિજ્ઞાતં પિતુઃ પુત્રેણ રાઘવ
તતઃ પરમસંહૃષ્ટો મનુઃ પુનર્ ઉવાચ હ

પ્રીતો ઽસ્મિ પરમોદારકર્તા ચાસિ ન સંશયઃ
દણ્ડેન ચ પ્રજા રક્ષ મા ચ દણ્ડમ્ અકારણે

અપરાધિષુ યો દણ્ડઃ પાત્યતે માનવેષુ વૈ
સ દણ્ડો વિધિવન્ મુક્તઃ સ્વર્ગં નયતિ પાર્થિવમ્

તસ્માદ્ દણ્ડે મહાબાહો યત્નવાન્ ભવ પુત્રક
ધર્મો હિ પરમો લોકે કુર્વતસ્ તે ભવિષ્યતિ

ઇતિ તં બહુ સંદિશ્ય મનુઃ પુત્રં સમાધિના
જગામ ત્રિદિવં હૃષ્ટો બ્રહ્મલોકમ્ અનુત્તમમ્

પ્રયાતે ત્રિદિવે તસ્મિન્ન્ ઇક્ષ્વાકુર્ અમિતપ્રભઃ
જનયિષ્યે કથં પુત્રાન્ ઇતિ ચિન્તાપરો ઽભવત્

કર્મભિર્ બહુરૂપૈશ્ ચ તૈસ્ તૈર્ મનુસુતઃ સુતાન્
જનયામ્ આસ ધર્માત્મા શતં દેવસુતોપમાન્

તેષામ્ અવરજસ્ તાત સર્વેષાં રઘુનન્દન
મૂઢશ્ ચાકૃતિવિદ્યશ્ ચ ન શુશ્રૂષતિ પૂર્વજાન્

નામ તસ્ય ચ દણ્ડેતિ પિતા ચક્રે ઽલ્પતેજસઃ
અવશ્યં દણ્ડપતનં શરીરે ઽસ્ય ભવિષ્યતિ

સ પશ્યમાનસ્ તં દોષં ઘોરં પુત્રસ્ય રાઘવ
વિન્ધ્યશૈવલયોર્ મધ્યે રાજ્યં પ્રાદાદ્ અરિંદમ

સ દણ્ડસ્ તત્ર રાજાભૂદ્ રમ્યે પર્વતરોધસિ
પુરં ચાપ્રતિમં રામ ન્યવેશયદ્ અનુત્તમમ્

પુરસ્ય ચાકરોન્ નામ મધુમન્તમ્ ઇતિ પ્રભો
પુરોહિતં ચોશનસં વરયામ્ આસ સુવ્રતમ્

એવં સ રાજા તદ્ રાજ્યં કારયત્ સપુરોહિતઃ
પ્રહૃષ્ટમનુજાકીર્ણં દેવરાજ્યં યથા દિવિ