રામાયણ · અધ્યાય 7.055

એવમ્ ઉક્તસ્ તુ રામેણ પરાં વ્રીડામ્ ઉપાગતઃ
શત્રુઘ્નો વીર્યસંપન્નો મન્દં મન્દમ્ ઉવાચ હ

અવશ્યં કરણીયં ચ શાસનં પુરુષર્ષભ
તવ ચૈવ મહાભાગ શાસનં દુરતિક્રમમ્
અયં કામકરો રાજંસ્ તવાસ્મિ પુરુષર્ષભ

એવમ્ ઉક્તે તુ શૂરેણ શત્રુઘ્નેન મહાત્મના
ઉવાચ રામઃ સંહૃષ્ટો લક્ષ્મણં ભરતં તથા

સંભારાન્ અભિષેકસ્ય આનયધ્વં સમાહિતાઃ
અદ્યૈવ પુરુષવ્યાઘ્રમ્ અભિષેક્ષ્યામિ દુર્જયમ્

પુરોધસં ચ કાકુત્સ્થૌ નૈગમાન્ ઋત્વિજસ્ તથા
મન્ત્રિણશ્ ચૈવ મે સર્વાન્ આનયધ્વં મમાજ્ઞયા

રાજ્ઞઃ શાસનમ્ આજ્ઞાય તથાકુર્વન્ મહારથાઃ
અભિષેકસમારમ્ભં પુરસ્કૃત્ય પુરોધસં
પ્રવિષ્ટા રાજભવનં પુરંદરગૃહોપમમ્

તતો ઽભિષેકો વવૃધે શત્રુઘ્નસ્ય મહાત્મનઃ
સંપ્રહર્ષકરઃ શ્રીમાન્ રાઘવસ્ય પુરસ્ય ચ

તતો ઽભિષિક્તં શત્રુઘ્નમ્ અઙ્કમ્ આરોપ્ય રાઘવઃ
ઉવાચ મધુરાં વાણીં તેજસ્ તસ્યાભિપૂરયન્

અયં શરસ્ ત્વ્ અમોઘસ્ તે દિવ્યઃ પરપુરંજયઃ
અનેન લવણં સૌમ્ય હન્તાસિ રઘુનન્દન

સૃષ્ટઃ શરો ઽયં કાકુત્સ્થ યદા શેતે મહાર્ણવે
સ્વયમ્ભૂર્ અજિતો દેવો યં નાપશ્યન્ સુરાસુરાઃ

અદૃશ્યઃ સર્વભૂતાનાં તેનાયં હિ શરોત્તમઃ
સૃષ્ટઃ ક્રોધાભિભૂતેન વિનાશાર્થં દુરાત્મનોઃ
મધુકૈટભયોર્ વીર વિઘાતે વર્તમાનયોઃ

સ્રષ્ટુકામેન લોકાંસ્ ત્રીંસ્ તૌ ચાનેન હતૌ યુધિ
અનેન શરમુખ્યેન તતો લોકાંશ્ ચકાર સઃ

નાયં મયા શરઃ પૂર્વં રાવણસ્ય વધાર્થિના
મુક્તઃ શત્રુઘ્ન ભૂતાનાં મહાંસ્ ત્રાસો ભવેદ્ ઇતિ

યચ્ ચ તસ્ય મહચ્ છૂલં ત્ર્યમ્બકેણ મહાત્મના
દત્તં શત્રુવિનાશાય મધોર્ આયુધમ્ ઉત્તમમ્

તત્ સંનિક્ષિપ્ય ભવને પૂજ્યમાનં પુનઃ પુનઃ
દિશઃ સર્વાઃ સમાલોક્ય પ્રાપ્નોત્ય્ આહારમ્ આત્મનઃ

યદા તુ યુદ્ધમ્ આકાઙ્ક્ષન્ કશ્ ચિદ્ એનં સમાહ્વયેત્
તદા શૂલં ગૃહીત્વા તદ્ ભસ્મ રક્ષઃ કરોતિ તમ્

સ ત્વં પુરુષશાર્દૂલ તમ્ આયુધવિવર્જિતમ્
અપ્રવિષ્ટપુરં પૂર્વં દ્વારિ તિષ્ઠ ધૃતાયુધઃ

અપ્રવિષ્ટં ચ ભવનં યુદ્ધાય પુરુષર્ષભ
આહ્વયેથા મહાબાહો તતો હન્તાસિ રાક્ષસં

અન્યથા ક્રિયમાણે તુ અવધ્યઃ સ ભવિષ્યતિ
યદિ ત્વ્ એવં કૃતે વીર વિનાશમ્ ઉપયાસ્યતિ

એતત્ તે સર્વમ્ આખ્યાતં શૂલસ્ય ચ વિપર્યયમ્
શ્રીમતઃ શિતિકણ્ઠસ્ય કૃત્યં હિ દુરતિક્રમમ્