રામાયણ · અધ્યાય 7.054

તથોક્તે તાન્ ઋષીન્ રામઃ પ્રત્યુવાચ કૃતાઞ્જલિઃ
કિમાહારઃ કિમાચારો લવણઃ ક્વ ચ વર્તતે

રાઘવસ્ય વચઃ શ્રુત્વા ઋષયઃ સર્વ એવ તે
તતો નિવેદયામ્ આસુર્ લવણો વવૃધે યથા

આહારઃ સર્વસત્ત્વાનિ વિશેષેણ ચ તાપસાઃ
આચારો રૌદ્રતા નિત્યં વાસો મધુવને સદા

હત્વા દશસહસ્રાણિ સિંહવ્યાઘ્રમૃગદ્વિપાન્
માનુષાંશ્ ચૈવ કુરુતે નિત્યમ્ આહારમ્ આહ્નિકમ્

તતો ઽપરાણિ સત્ત્વાનિ ખાદતે સ મહાબલઃ
સંહારે સમનુપ્રાપ્તે વ્યાદિતાસ્ય ઇવાન્તકઃ

તચ્ છ્રુત્વા રાઘવો વાક્યમ્ ઉવાચ સ મહામુનીન્
ઘાતયિષ્યામિ તદ્ રક્ષો વ્યપગચ્છતુ વો ભયમ્

તથા તેષાં પ્રતિજ્ઞાય મુનીનામ્ ઉગ્રતેજસામ્
સ ભ્રાતૄન્ સહિતાન્ સર્વાન્ ઉવાચ રઘુનન્દનઃ

કો હન્તા લવણં વીરાઃ કસ્યાંશઃ સ વિધીયતામ્
ભરતસ્ય મહાબાહોઃ શત્રુઘ્નસ્યાથ વા પુનઃ

રાઘવેણૈવમ્ ઉક્તસ્ તુ ભરતો વાક્યમ્ અબ્રવીત્
અહમ્ એનં વધિષ્યામિ મમાંશઃ સ વિધીયતામ્

ભરતસ્ય વચઃ શ્રુત્વા શૌર્યવીર્યસમન્વિતમ્
લક્ષ્મણાવરજસ્ તસ્થૌ હિત્વા સૌવર્ણમ્ આસનમ્

શત્રુઘ્નસ્ ત્વ્ અબ્રવીદ્ વાક્યં પ્રણિપત્ય નરાધિપમ્
કૃતકર્મા મહાબાહુર્ મધ્યમો રઘુનન્દનઃ

આર્યેણ હિ પુરા શૂન્યા અયોધ્યા રક્ષિતા પુરી
સંતાપં હૃદયે કૃત્વા આર્યસ્યાગમનં પ્રતિ

દુઃખાનિ ચ બહૂનીહ અનુભૂતાનિ પાર્થિવ
શયાનો દુઃખશય્યાસુ નન્દિગ્રામે મહાત્મના

ફલમૂલાશનો ભૂત્વા જટાચીરધરસ્ તથા
અનુભૂયેદૃશં દુઃખમ્ એષ રાઘવનન્દનઃ
પ્રેષ્યે મયિ સ્થિતે રાજન્ ન ભૂયઃ ક્લેશમ્ આપ્નુયાત્

તથા બ્રુવતિ શત્રુઘ્ને રાઘવઃ પુનર્ અબ્રવીત્
એવં ભવતુ કાકુત્સ્થ ક્રિયતાં મમ શાસનમ્

રાજ્યે ત્વામ્ અભિષેક્ષ્યામિ મધોસ્ તુ નગરે શુભે
નિવેશય મહાબાહો ભરતં યદ્ય્ અવેક્ષસે

શૂરસ્ ત્વં કૃતવિદ્યશ્ ચ સમર્થઃ સંનિવેશને
નગરં મધુના જુષ્ટં તથા જનપદાઞ્ શુભાન્

યો હિ વંશં સમુત્પાટ્ય પાર્થિવસ્ય પુનઃ ક્ષયે
ન વિધત્તે નૃપં તત્ર નરકં સ નિગચ્છતિ

સ ત્વં હત્વા મધુસુતં લવણં પાપનિશ્ચયમ્
રાજ્યં પ્રશાધિ ધર્મેણ વાક્યં મે યદ્ય્ અવેક્ષસે

ઉત્તરં ચ ન વક્તવ્યં શૂર વાક્યાન્તરે મમ
બાલેન પૂર્વજસ્યાજ્ઞા કર્તવ્યા નાત્ર સંશયઃ

અભિષેકં ચ કાકુત્સ્થ પ્રતીચ્છસ્વ મયોદ્યતમ્
વસિષ્ઠપ્રમુખૈર્ વિપ્રૈર્ વિધિમન્ત્રપુરસ્કૃતમ્