રામાયણ · અધ્યાય 7.052

તતઃ સુમન્ત્રસ્ ત્વ્ આગમ્ય રાઘવં વાક્યમ્ અબ્રવીત્
એતે નિવારિતા રાજન્ દ્વારિ તિષ્ઠન્તિ તાપસાઃ

ભાર્ગવં ચ્યવનં નામ પુરસ્કૃત્ય મહર્ષયઃ
દર્શનં તે મહારાજ ચોદયન્તિ કૃતત્વરાઃ
પ્રીયમાણા નરવ્યાઘ્ર યમુનાતીરવાસિનઃ

તસ્ય તદ્ વચનં શ્રુત્વા રામઃ પ્રોવાચ ધર્મવિત્
પ્રવેશ્યન્તાં મહાત્માનો ભાર્ગવપ્રમુખા દ્વિજાઃ

રાજ્ઞસ્ ત્વ્ આજ્ઞાં પુરસ્કૃત્ય દ્વાઃસ્થો મૂર્ધ્નિ કૃતાઞ્જલિઃ
પ્રવેશયામ્ આસ તતસ્ તાપસાન્ સંમતાન્ બહૂન્

શતં સમધિકં તત્ર દીપ્યમાનં સ્વતેજસા
પ્રવિષ્ટં રાજભવનં તાપસાનાં મહાત્મનામ્

તે દ્વિજાઃ પૂર્ણકલશૈઃ સર્વતીર્થામ્બુ સત્કૃતમ્
ગૃહીત્વા ફલમૂલં ચ રામસ્યાભ્યાહરન્ બહુ

પ્રતિગૃહ્ય તુ તત્ સર્વં રામઃ પ્રીતિપુરસ્કૃતઃ
તીર્થોદકાનિ સર્વાણિ ફલાનિ વિવિધાનિ ચ

ઉવાચ ચ મહાબાહુઃ સર્વાન્ એવ મહામુનીન્
ઇમાન્ય્ આસનમુખ્યાનિ યથાર્હમ્ ઉપવિશ્યતામ્

રામસ્ય ભાષિતં શ્રુત્વા સર્વ એવ મહર્ષયઃ
બૃસીષુ રુચિરાખ્યાસુ નિષેદુઃ કાઞ્ચનીષુ તે

ઉપવિષ્ટાન્ ઋષીંસ્ તત્ર દૃષ્ટ્વા પરપુરંજયઃ
પ્રયતઃ પ્રાઞ્જલિર્ ભૂત્વા રાઘવો વાક્યમ્ અબ્રવીત્

કિમ્ આગમનકાર્યં વઃ કિં કરોમિ તપોધનાઃ
આજ્ઞાપ્યો ઽહં મહર્ષીણાં સર્વકામકરઃ સુખમ્

ઇદં રાજ્યં ચ સકલં જીવિતં ચ હૃદિ સ્થિતમ્
સર્વમ્ એતદ્ દ્વિજાર્થં મે સત્યમ્ એતદ્ બ્રવીમિ વઃ

તસ્ય તદ્ વચનં શ્રુત્વા સાધુવાદો મહાન્ અભૂત્
ઋષીણામ્ ઉગ્રતપસાં યમુનાતીરવાસિનામ્

ઊચુશ્ ચ તે મહાત્માનો હર્ષેણ મહતાન્વિતાઃ
ઉપપન્નં નરશ્રેષ્ઠ તવૈવ ભુવિ નાન્યતઃ

બહવઃ પાર્થિવા રાજન્ન્ અતિક્રાન્તા મહાબલાઃ
કાર્યગૌરવમ્ અશ્રુત્વા પ્રતિજ્ઞાં નાભ્યરોચયન્

ત્વયા પુનર્ બ્રાહ્મણગૌરવાદ્ ઇયં કૃતા પ્રતિજ્ઞા હ્ય્ અનવેક્ષ્ય કારણમ્
કુરુષ્વ કર્તા હ્ય્ અસિ નાત્ર સંશયો મહાભયાત્ ત્રાતુમ્ ઋષીંસ્ ત્વમ્ અર્હસિ