રામાયણ · અધ્યાય 7.039

તથા સ્મ તેષાં વસતામ્ ઋક્ષવાનરરક્ષસામ્
રાઘવસ્ તુ મહાતેજાઃ સુગ્રીવમ્ ઇદમ્ અબ્રવીત્

ગમ્યતાં સૌમ્ય કિષ્કિન્ધાં દુરાધર્ષં સુરાસુરૈઃ
પાલયસ્વ સહામાત્યૈ રાજ્યં નિહતકણ્ટકમ્

અઙ્ગદં ચ મહાબાહો પ્રીત્યા પરમયાન્વિતઃ
પશ્ય ત્વં હનુમન્તં ચ નલં ચ સુમહાબલમ્

સુષેણં શ્વશુરં શૂરં તારં ચ બલિનાં વરમ્
કુમુદં ચૈવ દુર્ધર્ષં નીલં ચ સુમહાબલમ્

વીરં શતબલિં ચૈવ મૈન્દં દ્વિવિદમ્ એવ ચ
ગજં ગવાક્ષં ગવયં શરભં ચ મહાબલમ્

ઋક્ષરાજં ચ દુર્ધર્ષં જામ્બવન્તં મહાબલમ્
પશ્ય પ્રીતિસમાયુક્તો ગન્ધમાદનમ્ એવ ચ

યે ચાન્યે સુમહાત્માનો મદર્થે ત્યક્તજીવિતાઃ
પશ્ય ત્વં પ્રીતિસંયુક્તો મા ચૈષાં વિપ્રિયં કૃથાઃ

એવમ્ ઉક્ત્વા ચ સુગ્રીવં પ્રશસ્ય ચ પુનઃ પુનઃ
વિભીષણમ્ અથોવાચ રામો મધુરયા ગિરા

તઙ્કાં પ્રશાધિ ધર્મેણ સંમતો હ્ય્ અસિ પાર્થિવ
પુરસ્ય રાક્ષસાનાં ચ ભ્રાતુર્ વૈશ્વરણસ્ય ચ

મા ચ બુદ્ધિમ્ અધર્મે ત્વં કુર્યા રાજન્ કથં ચન
બુદ્ધિમન્તો હિ રાજાનો ધ્રુવમ્ અશ્નન્તિ મેદિનીમ્

અહં ચ નિત્યશો રાજન્ સુગ્રીવસહિતસ્ ત્વયા
સ્મર્તવ્યઃ પરયા પ્રીત્યા ગચ્છ ત્વં વિગતજ્વરઃ

રામસ્ય ભાષિતં શ્રુત્વા ઋષ્કવાનરરાક્ષસાઃ
સાધુ સાધ્વ્ ઇતિ કાકુત્સ્થં પ્રશશંસુઃ પુનઃ પુનઃ

તવ બુદ્ધિર્ મહાબાહો વીર્યમ્ અદ્ભુતમ્ એવ ચ
માધુર્યં પરમં રામ સ્વયમ્ભોર્ ઇવ નિત્યદા

તેષામ્ એવં બ્રુવાણાનાં વાનરાણાં ચ રક્ષસામ્
હનૂમત્પ્રણતો ભૂત્વા રાઘવં વાક્યમ્ અબ્રવીત્

સ્નેહો મે પરમો રાજંસ્ ત્વયિ નિત્યં પ્રતિષ્ઠિતઃ
ભક્તિશ્ ચ નિયતા વીર ભાવો નાન્યત્ર ગચ્છતિ

યાવદ્ રામકથાં વીર શ્રોષ્યે ઽહં પૃથિવીતલે
તાવચ્ છરીરે વત્સ્યન્તુ મમ પ્રાણા ન સંશયઃ

એવં બ્રુવાણં રાજેન્દ્રો હનૂમન્તમ્ અથાસનાત્
ઉત્થાય ચ પરિષ્વજ્ય વાક્યમ્ એતદ્ ઉવાચ હ

એવમ્ એતત્ કપિશ્રેષ્ઠ ભવિતા નાત્ર સંશયઃ
લોકા હિ યાવત્ સ્થાસ્યન્તિ તાવત્ સ્થાસ્યતિ મે કથા

ચરિષ્યતિ કથા યાવલ્ લોકાન્ એષા હિ મામિકા
તાવચ્ છરીરે વત્સ્યન્તિ પ્રાણાસ્ તવ ન સંશયઃ

તતો ઽસ્ય હારં ચન્દ્રાભં મુચ્ય કણ્ઠાત્ સ રાઘવઃ
વૈદૂર્યતરલં સ્નેહાદ્ આબબન્ધે હનૂમતિ

તેનોરસિ નિબદ્ધેન હારેણ સ મહાકપિઃ
રરાજ હેમશૈલેન્દ્રશ્ ચન્દ્રેણાક્રાન્તમસ્તકઃ

શ્રુત્વા તુ રાઘવસ્યૈતદ્ ઉત્થાયોત્થાય વાનરાઃ
પ્રણમ્ય શિરસા પાદૌ પ્રજગ્મુસ્ તે મહાબલાઃ

સુગ્રીવશ્ ચૈવ રામેણ પરિષ્વક્તો મહાભુજઃ
વિભીષણશ્ ચ ધર્માત્મા નિરન્તરમ્ ઉરોગતઃ

સર્વે ચ તે બાષ્પગલાઃ સાશ્રુનેત્રા વિચેતસઃ
સંમૂઢા ઇવ દુઃખેન ત્યજન્તે રાઘવં તદા