રામાયણ · અધ્યાય 7.037

વિમૃશ્ય ચ તતો રામો વયસ્યમ્ અકુતોભયમ્
પ્રતર્દનં કાશિપતિં પરિષ્વજ્યેદમ્ અબ્રવીત્

દર્શિતા ભવતા પ્રીતિર્ દર્શિતં સૌહૃદં પરમ્
ઉદ્યોગશ્ ચ કૃતો રાજન્ ભરતેન ત્વયા સહ

તદ્ ભવાન્ અદ્ય કાશેયીં પુરીં વારાણસીં વ્રજ
રમણીયાં ત્વયા ગુપ્તાં સુપ્રાકારાં સુતોરણામ્

એતાવદ્ ઉક્ત્વા ઉત્થાય કાકુત્સ્થઃ પરમાસનાત્
પર્યષ્વજત ધર્માત્મા નિરન્તરમ્ ઉરોગતમ્

વિસૃજ્ય તં વયસ્યં સ સ્વાગતાન્ પૃથિવીપતીન્
પ્રહસન્ રાઘવો વાક્યમ્ ઉવાચ મધુરાક્ષરમ્

ભવતાં પ્રીતિર્ અવ્યગ્રા તેજસા પરિરક્ષિતા
ધર્મશ્ ચ નિયતો નિત્યં સત્યં ચ ભવતાં સદા

યુષ્માકં ચ પ્રભાવેન તેજસા ચ મહાત્મનામ્
હતો દુરાત્મા દુર્બુદ્ધી રાવણો રાક્ષસાધિપઃ

હેતુમાત્રમ્ અહં તત્ર ભવતાં તેજસાં હતઃ
રાવણઃ સગણો યુદ્ધે સપુત્રઃ સહબાન્ધવઃ

ભવન્તશ્ ચ સમાનીતા ભરતેન મહાત્મના
શ્રુત્વા જનકરાજસ્ય કાનને તનયાં હૃતામ્

ઉદ્યુક્તાનાં ચ સર્વેષાં પાર્થિવાનાં મહાત્મનામ્
કાલો હ્ય્ અતીતઃ સુમહાન્ ગમને રોચતાં મતિઃ

પ્રત્યૂચુસ્ તં ચ રાજાનો હર્ષેણ મહતાન્વિતાઃ
દિષ્ટ્યા ત્વં વિજયી રામ રાજ્યં ચાપિ પ્રતિષ્ઠિતમ્

દિષ્ટ્યા પ્રત્યાહૃતા સીતા દિષ્ટ્યા શત્રુઃ પરાજિતઃ
એષ નઃ પરમઃ કામ એષા નઃ કીર્તિર્ ઉત્તમા

યત્ ત્વાં વિજયિનં રામ પશ્યામો હતશાત્રવમ્
ઉપપન્નં ચ કાકુત્સ્થ યત્ ત્વમ્ અસ્માન્ પ્રશંસસિ

પ્રશંસાર્હા હિ જાનન્તિ પ્રશંસાં વક્તુમ્ ઈદૃશીમ્
આપૃચ્છામો ગમિષ્યામો હૃદિસ્થો નઃ સદા ભવાન્

ભવેચ્ ચ તે મહારાજ પ્રીતિર્ અસ્માસુ નિત્યદા