રામાયણ · અધ્યાય 6.106

એતચ્ છ્રુત્વા શુભં વાક્યં પિતામહસમીરિતમ્
અઙ્કેનાદાય વૈદેહીમ્ ઉત્પપાત વિભાવસુઃ

તરુણાદિત્યસંકાશાં તપ્તકાઞ્ચનભૂષણામ્
રક્તામ્બરધરાં બાલાં નીલકુઞ્ચિતમૂર્ધજામ્

અક્લિષ્ટમાલ્યાભરણાં તથા રૂપાં મનસ્વિનીમ્
દદૌ રામાય વૈદેહીમ્ અઙ્કે કૃત્વા વિભાવસુઃ

અબ્રવીચ્ ચ તદા રામં સાક્ષી લોકસ્ય પાવકઃ
એષા તે રામ વૈદેહી પાપમ્ અસ્યા ન વિદ્યતે

નૈવ વાચા ન મનસા નાનુધ્યાનાન્ ન ચક્ષુષા
સુવૃત્તા વૃત્તશૌણ્ડીરા ન ત્વામ્ અતિચચાર હ

રાવણેનાપનીતૈષા વીર્યોત્સિક્તેન રક્ષસા
ત્વયા વિરહિતા દીના વિવશા નિર્જનાદ્ વનાત્

રુદ્ધા ચાન્તઃપુરે ગુપ્તા ત્વક્ચિત્તા ત્વત્પરાયણા
રક્ષિતા રાક્ષસી સંઘૈર્ વિકૃતૈર્ ઘોરદર્શનૈઃ

પ્રલોભ્યમાના વિવિધં ભર્ત્સ્યમાના ચ મૈથિલી
નાચિન્તયત તદ્ રક્ષસ્ ત્વદ્ગતેનાન્તરાત્મના

વિશુદ્ધભાવાં નિષ્પાપાં પ્રતિગૃહ્ણીષ્વ રાઘવ
ન કિં ચિદ્ અભિધાતવ્યમ્ અહમ્ આજ્ઞાપયામિ તે

એવમ્ ઉક્તો મહાતેજા ધૃતિમાન્ દૃઢવિક્રમઃ
અબ્રવીત્ ત્રિદશશ્રેષ્ઠં રામો ધર્મભૃતાં વરઃ

અવશ્યં ત્રિષુ લોકેષુ સીતા પાવનમ્ અર્હતિ
દીર્ઘકાલોષિતા ચેયં રાવણાન્તઃપુરે શુભા

બાલિશઃ ખલુ કામાત્મા રામો દશરથાત્મજઃ
ઇતિ વક્ષ્યન્તિ માં સન્તો જાનકીમ્ અવિશોધ્ય હિ

અનન્યહૃદયાં ભક્તાં મચ્ચિત્તપરિરક્ષણીમ્
અહમ્ અપ્ય્ અવગચ્છામિ મૈથિલીં જનકાત્મજામ્

પ્રત્યયાર્થં તુ લોકાનાં ત્રયાણાં સત્યસંશ્રયઃ
ઉપેક્ષે ચાપિ વૈદેહીં પ્રવિશન્તીં હુતાશનમ્

ઇમામ્ અપિ વિશાલાક્ષીં રક્ષિતાં સ્વેન તેજસા
રાવણો નાતિવર્તેત વેલામ્ ઇવ મહોદધિઃ

ન હિ શક્તઃ સ દુષ્ટાત્મા મનસાપિ હિ મૈથિલીમ્
પ્રધર્ષયિતુમ્ અપ્રાપ્તાં દીપ્તામ્ અગ્નિશિખામ્ ઇવ

નેયમ્ અર્હતિ ચૈશ્વર્યં રાવણાન્તઃપુરે શુભા
અનન્યા હિ મયા સીતાં ભાસ્કરેણ પ્રભા યથા

વિશુદ્ધા ત્રિષુ લોકેષુ મૈથિલી જનકાત્મજા
ન હિ હાતુમ્ ઇયં શક્યા કીર્તિર્ આત્મવતા યથા

અવશ્યં ચ મયા કાર્યં સર્વેષાં વો વચો હિતમ્
સ્નિગ્ધાનાં લોકમાન્યાનામ્ એવં ચ બ્રુવતાં હિતમ્

ઇતીદમ્ ઉક્ત્વા વચનં મહાબલૈઃ પ્રશસ્યમાનઃ સ્વકૃતેન કર્મણા
સમેત્ય રામઃ પ્રિયયા મહાબલઃ સુખં સુખાર્હો ઽનુબભૂવ રાઘવઃ