રામાયણ · અધ્યાય 6.027

તત્ તુ માલ્યવતો વાક્યં હિતમ્ ઉક્તં દશાનનઃ
ન મર્ષયતિ દુષ્ટાત્મા કાલસ્ય વશમ્ આગતઃ

સ બદ્ધ્વા ભ્રુકુટિં વક્ત્રે ક્રોધસ્ય વશમ્ આગતઃ
અમર્ષાત્ પરિવૃત્તાક્ષો માલ્યવન્તમ્ અથાબ્રવીત્

હિતબુદ્ધ્યા યદ્ અહિતં વચઃ પરુષમ્ ઉચ્યતે
પરપક્ષં પ્રવિશ્યૈવ નૈતચ્ છ્રોત્રગતં મમ

માનુષં કૃપણં રામમ્ એકં શાખામૃગાશ્રયમ્
સમર્થં મન્યસે કેન ત્યક્તં પિત્રા વનાલયમ્

રક્ષસામ્ ઈશ્વરં માં ચ દેવતાનાં ભયંકરમ્
હીનં માં મન્યસે કેન અહીનં સર્વવિક્રમૈઃ

વીરદ્વેષેણ વા શઙ્કે પક્ષપાતેન વા રિપોઃ
ત્વયાહં પરુષાણ્ય્ ઉક્તઃ પરપ્રોત્સાહનેન વા

પ્રભવન્તં પદસ્થં હિ પરુષં કો ઽભિધાસ્યતિ
પણ્ડિતઃ શાસ્ત્રતત્ત્વજ્ઞો વિના પ્રોત્સાહનાદ્ રિપોઃ

આનીય ચ વનાત્ સીતાં પદ્મહીનામ્ ઇવ શ્રિયમ્
કિમર્થં પ્રતિદાસ્યામિ રાઘવસ્ય ભયાદ્ અહમ્

વૃતં વાનરકોટીભિઃ સસુગ્રીવં સલક્ષ્મણમ્
પશ્ય કૈશ્ ચિદ્ અહોભિસ્ ત્વં રાઘવં નિહતં મયા

દ્વન્દ્વે યસ્ય ન તિષ્ઠન્તિ દૈવતાન્ય્ અપિ સંયુગે
સ કસ્માદ્ રાવણો યુદ્ધે ભયમ્ આહારયિષ્યતિ

દ્વિધા ભજ્યેયમ્ અપ્ય્ એવં ન નમેયં તુ કસ્ય ચિત્
એષ મે સહજો દોષઃ સ્વભાવો દુરતિક્રમઃ

યદિ તાવત્ સમુદ્રે તુ સેતુર્ બદ્ધો યદૃચ્છયા
રામેણ વિસ્મયઃ કો ઽત્ર યેન તે ભયમ્ આગતમ્

સ તુ તીર્ત્વાર્ણવં રામઃ સહ વાનરસેનયા
પ્રતિજાનામિ તે સત્યં ન જીવન્ પ્રતિયાસ્યતિ

એવં બ્રુવાણં સંરબ્ધં રુષ્ટં વિજ્ઞાય રાવણમ્
વ્રીડિતો માલ્યવાન્ વાક્યં નોત્તરં પ્રત્યપદ્યત

જયાશિષા ચ રાજાનં વર્ધયિત્વા યથોચિતમ્
માલ્યવાન્ અભ્યનુજ્ઞાતો જગામ સ્વં નિવેશનમ્

રાવણસ્ તુ સહામાત્યો મન્ત્રયિત્વા વિમૃશ્ય ચ
લઙ્કાયામ્ અતુલાં ગુપ્તિં કારયામ્ આસ રાક્ષસઃ

વ્યાદિદેશ ચ પૂર્વસ્યાં પ્રહસ્તં દ્વારિ રાક્ષસં
દક્ષિણસ્યાં મહાવીર્યૌ મહાપાર્શ્વ મહોદરૌ

પશ્ચિમાયામ્ અથો દ્વારિ પુત્રમ્ ઇન્દ્રજિતં તથા
વ્યાદિદેશ મહામાયં રાક્ષસૈર્ બહુભિર્ વૃતમ્

ઉત્તરસ્યાં પુરદ્વારિ વ્યાદિશ્ય શુકસારણૌ
સ્વયં ચાત્ર ભવિષ્યામિ મન્ત્રિણસ્ તાન્ ઉવાચ હ

રાક્ષસં તુ વિરૂપાક્ષં મહાવીર્યપરાક્રમમ્
મધ્યમે ઽસ્થાપયદ્ ગુલ્મે બહુભિઃ સહ રાક્ષસૈઃ

એવંવિધાનં લઙ્કાયાં કૃત્વા રાક્ષસપુંગવઃ
મેને કૃતાર્થમ્ આત્માનં કૃતાન્તવશમ્ આગતઃ

વિસર્જયામ્ આસ તતઃ સ મન્ત્રિણો વિધાનમ્ આજ્ઞાપ્ય પુરસ્ય પુષ્કલમ્
જયાશિષા મન્ત્રગણેન પૂજિતો વિવેશ સો ઽન્તઃપુરમ્ ઋદ્ધિમન્ મહત્