રામાયણ · અધ્યાય 6.014

તસ્ય રામસ્ય સુપ્તસ્ય કુશાસ્તીર્ણે મહીતલે
નિયમાદ્ અપ્રમત્તસ્ય નિશાસ્ તિસ્રો ઽતિચક્રમુઃ

ન ચ દર્શયતે મન્દસ્ તદા રામસ્ય સાગરઃ
પ્રયતેનાપિ રામેણ યથાર્હમ્ અભિપૂજિતઃ

સમુદ્રસ્ય તતઃ ક્રુદ્ધો રામો રક્તાન્તલોચનઃ
સમીપસ્થમ્ ઉવાચેદં લક્ષ્મણં શુભલક્ષ્મણમ્

પશ્ય તાવદ્ અનાર્યસ્ય પૂજ્યમાનસ્ય લક્ષ્મણ
અવલેપં સમુદ્રસ્ય ન દર્શયતિ યત્ સ્વયમ્

પ્રશમશ્ ચ ક્ષમા ચૈવ આર્જવં પ્રિયવાદિતા
અસામર્થ્યં ફલન્ત્ય્ એતે નિર્ગુણેષુ સતાં ગુણાઃ

આત્મપ્રશંસિનં દુષ્ટં ધૃષ્ટં વિપરિધાવકમ્
સર્વત્રોત્સૃષ્ટદણ્ડં ચ લોકઃ સત્કુરુતે નરમ્

ન સામ્ના શક્યતે કીર્તિર્ ન સામ્ના શક્યતે યશઃ
પ્રાપ્તું લક્ષ્મણ લોકે ઽસ્મિઞ્ જયો વા રણમૂધનિ

અદ્ય મદ્બાણનિર્ભિન્નૈર્ મકરૈર્ મકરાલયમ્
નિરુદ્ધતોયં સૌમિત્રે પ્લવદ્ભિઃ પશ્ય સર્વતઃ

મહાભોગાનિ મત્સ્યાનાં કરિણાં ચ કરાન્ ઇહ
ભોગાંશ્ ચ પશ્ય નાગાનાં મયા ભિન્નાનિ લક્ષ્મણ

સશઙ્ખશુક્તિકા જાલં સમીનમકરં શરૈઃ
અદ્ય યુદ્ધેન મહતા સમુદ્રં પરિશોષયે

ક્ષમયા હિ સમાયુક્તં મામ્ અયં મકરાલયઃ
અસમર્થં વિજાનાતિ ધિક્ ક્ષમામ્ ઈદૃશે જને

ચાપમ્ આનય સૌમિત્રે શરાંશ્ ચાશીવિષોપમાન્
અદ્યાક્ષોભ્યમ્ અપિ ક્રુદ્ધઃ ક્ષોભયિષ્યામિ સાગરમ્

વેલાસુ કૃતમર્યાદં સહસોર્મિસમાકુલમ્
નિર્મર્યાદં કરિષ્યામિ સાયકૈર્ વરુણાલયમ્

એવમ્ ઉક્ત્વા ધનુષ્પાણિઃ ક્રોધવિસ્ફારિતેક્ષણઃ
બભૂવ રામો દુર્ધર્ષો યુગાન્તાગ્નિર્ ઇવ જ્વલન્

સંપીડ્ય ચ ધનુર્ ઘોરં કમ્પયિત્વા શરૈર્ જગત્
મુમોચ વિશિખાન્ ઉગ્રાન્ વજ્રાણીવ શતક્રતુઃ

તે જ્વલન્તો મહાવેગાસ્ તેજસા સાયકોત્તમાઃ
પ્રવિશન્તિ સમુદ્રસ્ય સલિલં ત્રસ્તપન્નગમ્

તતો વેગઃ સમુદ્રસ્ય સનક્રમકરો મહાન્
સંબભૂવ મહાઘોરઃ સમારુતરવસ્ તદા

મહોર્મિમાલાવિતતઃ શઙ્ખશુક્તિસમાકુલઃ
સધૂમપરિવૃત્તોર્મિઃ સહસાભૂન્ મહોદધિઃ

વ્યથિતાઃ પન્નગાશ્ ચાસન્ દીપ્તાસ્યા દીપ્તલોચનાઃ
દાનવાશ્ ચ મહાવીર્યાઃ પાતાલતલવાસિનઃ

ઊર્મયઃ સિન્ધુરાજસ્ય સનક્રમકરાસ્ તદા
વિન્ધ્યમન્દરસંકાશાઃ સમુત્પેતુઃ સહસ્રશઃ

આઘૂર્ણિતતરઙ્ગૌઘઃ સંભ્રાન્તોરગરાક્ષસઃ
ઉદ્વર્તિત મહાગ્રાહઃ સંવૃત્તઃ સલિલાશયઃ