રામાયણ · અધ્યાય 6.012

અથ રામઃ પ્રસન્નાત્મા શ્રુત્વા વાયુસુતસ્ય હ
પ્રત્યભાષત દુર્ધર્ષઃ શ્રુતવાન્ આત્મનિ સ્થિતમ્

મમાપિ તુ વિવક્ષાસ્તિ કા ચિત્ પ્રતિ વિભીષણમ્
શ્રુતમ્ ઇચ્છામિ તત્ સર્વં ભવદ્ભિઃ શ્રેયસિ સ્થિતૈઃ

મિત્રભાવેન સંપ્રાપ્તં ન ત્યજેયં કથં ચન
દોષો યદ્ય્ અપિ તસ્ય સ્યાત્ સતામ્ એતદ્ અગર્હિતમ્

રામસ્ય વચનં શ્રુત્વા સુગ્રીવઃ પ્લવગેશ્વરઃ
પ્રત્યભાષત કાકુત્સ્થં સૌહાર્દેનાભિચોદિતઃ

કિમ્ અત્ર ચિત્રં ધર્મજ્ઞ લોકનાથશિખામણે
યત્ ત્વમ્ આર્યં પ્રભાષેથાઃ સત્ત્વવાન્ સપથે સ્થિતઃ

મમ ચાપ્ય્ અન્તરાત્માયં શુદ્ધિં વેત્તિ વિભીષણમ્
અનુમનાચ્ ચ ભાવાચ્ ચ સર્વતઃ સુપરીક્ષિતઃ

તસ્માત્ ક્ષિપ્રં સહાસ્માભિસ્ તુલ્યો ભવતુ રાઘવ
વિભીષણો મહાપ્રાજ્ઞઃ સખિત્વં ચાભ્યુપૈતુ નઃ

સ સુગ્રીવસ્ય તદ્ વાક્યં રામઃ શ્રુત્વા વિમૃશ્ય ચ
તતઃ શુભતરં વાક્યમ્ ઉવાચ હરિપુંગવમ્

સુદુષ્ટો વાપ્ય્ અદુષ્ટો વા કિમ્ એષ રજનીચરઃ
સૂક્ષ્મમ્ અપ્ય્ અહિતં કર્તું મમાશક્તઃ કથં ચન

પિશાચાન્ દાનવાન્ યક્ષાન્ પૃથિવ્યાં ચૈવ રાક્ષસાન્
અઙ્ગુલ્યગ્રેણ તાન્ હન્યામ્ ઇચ્છન્ હરિગણેશ્વર

શ્રૂયતે હિ કપોતેન શત્રુઃ શરણમ્ આગતઃ
અર્ચિતશ્ ચ યથાન્યાયં સ્વૈશ્ ચ માંસૈર્ નિમન્ત્રિતઃ

સ હિ તં પ્રતિજગ્રાહ ભાર્યા હર્તારમ્ આગતમ્
કપોતો વાનરશ્રેષ્ઠ કિં પુનર્ મદ્વિધો જનઃ

ઋષેઃ કણ્વસ્ય પુત્રેણ કણ્ડુના પરમર્ષિણા
શૃણુ ગાથાં પુરા ગીતાં ધર્મિષ્ઠાં સત્યવાદિના

બદ્ધાઞ્જલિપુટં દીનં યાચન્તં શરણાગતમ્
ન હન્યાદ્ આનૃશંસ્યાર્થમ્ અપિ શત્રું પરં પત

આર્તો વા યદિ વા દૃપ્તઃ પરેષાં શરણં ગતઃ
અરિઃ પ્રાણાન્ પરિત્યજ્ય રક્ષિતવ્યઃ કૃતાત્મના

સ ચેદ્ ભયાદ્ વા મોહાદ્ વા કામાદ્ વાપિ ન રક્ષતિ
સ્વયા શક્ત્યા યથાતત્ત્વં તત્ પાપં લોકગર્હિતમ્

વિનષ્ટઃ પશ્યતસ્ તસ્ય રક્ષિણઃ શરણાગતઃ
આદાય સુકૃતં તસ્ય સર્વં ગચ્છેદ્ અરક્ષિતઃ

એવં દોષો મહાન્ અત્ર પ્રપન્નાનામ્ અરક્ષણે
અસ્વર્ગ્યં ચાયશસ્યં ચ બલવીર્યવિનાશનમ્

કરિષ્યામિ યથાર્થં તુ કણ્ડોર્ વચનમ્ ઉત્તમમ્
ધર્મિષ્ઠં ચ યશસ્યં ચ સ્વર્ગ્યં સ્યાત્ તુ ફલોદયે

સકૃદ્ એવ પ્રપન્નાય તવાસ્મીતિ ચ યાચતે
અભયં સર્વભૂતેભ્યો દદામ્ય્ એતદ્ વ્રતં મમ

આનયૈનં હરિશ્રેષ્ઠ દત્તમ્ અસ્યાભયં મયા
વિભીષણો વા સુગ્રીવ યદિ વા રાવણઃ સ્વયમ્

તતસ્ તુ સુગ્રીવવચો નિશમ્ય તદ્ ધરીશ્વરેણાભિહિતં નરેશ્વરઃ
વિભીષણેનાશુ જગામ સંગમં પતત્રિરાજેન યથા પુરંદરઃ