રામાયણ · અધ્યાય 5.064

એવમ્ ઉક્તો હનુમતા રામો દશરથાત્મજઃ
તં મણિં હૃદયે કૃત્વા પ્રરુરોદ સલક્ષ્મણઃ

તં તુ દૃષ્ટ્વા મણિશ્રેષ્ઠં રાઘવઃ શોકકર્શિતઃ
નેત્રાભ્યામ્ અશ્રુપૂર્ણાભ્યાં સુગ્રીવમ્ ઇદમ્ અબ્રવીત્

યથૈવ ધેનુઃ સ્રવતિ સ્નેહાદ્ વત્સસ્ય વત્સલા
તથા મમાપિ હૃદયં મણિરત્નસ્ય દર્શનાત્

મણિરત્નમ્ ઇદં દત્તં વૈદેહ્યાઃ શ્વશુરેણ મે
વધૂકાલે યથા બદ્ધમ્ અધિકં મૂર્ધ્નિ શોભતે

અયં હિ જલસંભૂતો મણિઃ પ્રવરપૂજિતઃ
યજ્ઞે પરમતુષ્ટેન દત્તઃ શક્રેણ ધીમતા

ઇમં દૃષ્ટ્વા મણિશ્રેષ્ઠં તથા તાતસ્ય દર્શનમ્
અદ્યાસ્મ્ય્ અવગતઃ સૌમ્ય વૈદેહસ્ય તથા વિભોઃ

અયં હિ શોભતે તસ્યાઃ પ્રિયાયા મૂર્ધ્નિ મે મણિઃ
અદ્યાસ્ય દર્શનેનાહં પ્રાપ્તાં તામ્ ઇવ ચિન્તયે

કિમ્ આહ સીતા વૈદેહી બ્રૂહિ સૌમ્ય પુનઃ પુનઃ
પરાસુમ્ ઇવ તોયેન સિઞ્ચન્તી વાક્યવારિણા

ઇતસ્ તુ કિં દુઃખતરં યદ્ ઇમં વારિસંભવમ્
મણિં પશ્યામિ સૌમિત્રે વૈદેહીમ્ આગતં વિના

ચિરં જીવતિ વૈદેહી યદિ માસં ધરિષ્યતિ
ક્ષણં સૌમ્ય ન જીવેયં વિના તામ્ અસિતેક્ષણામ્

નય મામ્ અપિ તં દેશં યત્ર દૃષ્ટા મમ પ્રિયા
ન તિષ્ઠેયં ક્ષણમ્ અપિ પ્રવૃત્તિમ્ ઉપલભ્ય ચ

કથં સા મમ સુશ્રોણિ ભીરુ ભીરુઃ સતી તદા
ભયાવહાનાં ઘોરાણાં મધ્યે તિષ્ઠતિ રક્ષસામ્

શારદસ્ તિમિરોન્મુખો નૂનં ચન્દ્ર ઇવામ્બુદૈઃ
આવૃતં વદનં તસ્યા ન વિરાજતિ રાક્ષસૈઃ

કિમ્ આહ સીતા હનુમંસ્ તત્ત્વતઃ કથયસ્વ મે
એતેન ખલુ જીવિષ્યે ભેષજેનાતુરો યથા

મધુરા મધુરાલાપા કિમ્ આહ મમ ભામિની
મદ્વિહીના વરારોહા હનુમન્ કથયસ્વ મે
દુઃખાદ્ દુઃખતરં પ્રાપ્ય કથં જીવતિ જાનકી