રામાયણ · અધ્યાય 2.111

અનસૂયા તુ ધર્મજ્ઞા શ્રુત્વા તાં મહતીં કથામ્
પર્યષ્વજત બાહુભ્યાં શિરસ્ય્ આઘ્રાય મૈથિલીમ્

વ્યક્તાક્ષરપદં ચિત્રં ભાષિતં મધુરં ત્વયા
યથા સ્વયંવરં વૃત્તં તત્ સર્વં હિ શ્રુતં મયા

રમે ઽહં કથયા તે તુ દૃઢં મધુરભાષિણિ
રવિર્ અસ્તં ગતઃ શ્રીમાન્ ઉપોહ્ય રજનીં શિવામ્

દિવસં પ્રતિ કીર્ણાનામ્ આહારાર્થં પતત્રિણામ્
સંધ્યાકાલે નિલીનાનાં નિદ્રાર્થં શ્રૂયતે ધ્વનિઃ

એતે ચાપ્ય્ અભિષેકાર્દ્રા મુનયઃ ફલશોધનાઃ
સહિતા ઉપવર્તન્તે સલિલાપ્લુતવલ્કલાઃ

ઋષીણામ્ અગ્નિહોત્રેષુ હુતેષુ વિધિપુર્વકમ્
કપોતાઙ્ગારુણો ધૂમો દૃશ્યતે પવનોદ્ધતઃ

અલ્પપર્ણા હિ તરવો ઘનીભૂતાઃ સમન્તતઃ
વિપ્રકૃષ્ટે ઽપિ યે દેશે ન પ્રકાશન્તિ વૈ દિશઃ

રજની રસસત્ત્વાનિ પ્રચરન્તિ સમન્તતઃ
તપોવનમૃગા હ્ય્ એતે વેદિતીર્થેષુ શેરતે

સંપ્રવૃત્તા નિશા સીતે નક્ષત્રસમલંકૃતા
જ્યોત્સ્ના પ્રાવરણશ્ ચન્દ્રો દૃશ્યતે ઽભ્યુદિતો ઽમ્બરે

ગમ્યતામ્ અનુજાનામિ રામસ્યાનુચરી ભવ
કથયન્ત્યા હિ મધુરં ત્વયાહં પરિતોષિતા

અલંકુરુ ચ તાવત્ ત્વં પ્રત્યક્ષં મમ મૈથિલિ
પ્રીતિં જનય મે વત્સ દિવ્યાલંકારશોભિની

સા તદા સમલંકૃત્ય સીતા સુરસુતોપમા
પ્રણમ્ય શિરસા તસ્યૈ રામં ત્વ્ અભિમુખી યયૌ

તથા તુ ભૂષિતાં સીતાં દદર્શ વદતાં વરઃ
રાઘવઃ પ્રીતિદાનેન તપસ્વિન્યા જહર્ષ ચ

ન્યવેદયત્ તતઃ સર્વં સીતા રામાય મૈથિલી
પ્રીતિદાનં તપસ્વિન્યા વસનાભરણસ્રજામ્

પ્રહૃષ્ટસ્ ત્વ્ અભવદ્ રામો લક્ષ્મણશ્ ચ મહારથઃ
મૈથિલ્યાઃ સત્ક્રિયાં દૃષ્ટ્વા માનુષેષુ સુદુર્લભામ્

તતસ્ તાં સર્વરીં પ્રીતઃ પુણ્યાં શશિનિભાનનઃ
અર્ચિતસ્ તાપસૈઃ સિદ્ધૈર્ ઉવાસ રઘુનન્દનઃ

તસ્યાં રાત્ર્યાં વ્યતીતાયામ્ અભિષિચ્ય હુતાગ્નિકાન્
આપૃચ્છેતાં નરવ્યાઘ્રૌ તાપસાન્ વનગોચરાન્

તાવ્ ઊચુસ્ તે વનચરાસ્ તાપસા ધર્મચારિણઃ
વનસ્ય તસ્ય સંચારં રાક્ષસૈઃ સમભિપ્લુતમ્

એષ પન્થા મહર્ષીણાં ફલાન્ય્ આહરતાં વને
અનેન તુ વનં દુર્ગં ગન્તું રાઘવ તે ક્ષમમ્

ઇતીવ તૈઃ પ્રાઞ્જલિભિસ્ તપસ્વિભિર્ દ્વિજૈઃ કૃતસ્વસ્ત્યયનઃ પરંતપઃ
વનં સભાર્યઃ પ્રવિવેશ રાઘવઃ સલક્ષ્મણઃ સૂર્ય ઇવાભ્રમણ્ડલમ્